Showing posts with label kathe. Show all posts
Showing posts with label kathe. Show all posts

Wednesday, November 14, 2012

ಪ್ರೆಮಂ ಮಧುರಂ



ಕಾಗದ ನಗರ 2000

ಸತ್ತಳು ಈಕೆ :
ಬಾಗು ಬೆನ್ನಿನ ಮುದುಕಿಗೆಷ್ಟು ಪ್ರಾಯ?
ಎಷ್ಟುಗಾದಿಯ ಚಂದ್ರ, ಒಲೆಯೆದುರು ಹೋಳಿಗೆಯ ಸಂಭ್ರಮ?

ಅರರೆ.. ಬೀರುವಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಕಾಗದದ ಚೂರು. “ಅವ್ವ”!!! ವಿಶ್ವ ನ ಮನಸ್ಸು ದಶಕಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು.

ಅಂದು ಕಾಲೇಜಿನ ಬೇಲಿ ಹಾರುವಾಗ ವಿಶ್ವ ಮತ್ತೆ ಪಾರಿಯ ಪ್ಯಾಂಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಹರಿಯಿತು! ಆದರೇನಂತೆ. ಆಗಲೂ ಹುಡುಗರ ಶೀಲಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ಬೆಲೆ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಹಂಗೆ ಕ್ಲಾಸ್ ಗೆ ಸೈನ್ಯ ನುಗ್ಗಿತು. ಬೆಳ್ಳಂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಕನ್ನಡ! ಪಾಪ ದೇವರಾಜ್ “ಅವ್ವ” ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಆದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಪಾರಿ, ನೀವು ಪದ್ಯದ ಆಶಯ ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಅಂತ ವರಾತ ತೆಗೆದ. ಇದ್ದಕಿದಂತೆ ಹುಡುಗಿಯರ ಗುಂಪಿನಿಂದ  ಅಂಬಿಕೆ ನಿನ್ನ ಆಲೋಚನೆ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಅಂತ ಎದ್ದು ನಿಂತಳು. (ಭಾಗಷ್ಯ ಪೂರ ಹೆಸರು ಅಂಬಿಕ, ಅಂಬಾಲಿಕ ಅಂತ ಏನೋ ಇದ್ದಿರಬಹುದು. ಹುಡುಗರಿಗೆ ಆಂಬಿ, ಅಂಬಿಕೆ ಆಗಿದ್ದಳು.) ಪಾರಿ ಅರ್ಥಾತ್ ಪಾರ್ಥ ಸಾರಥಿ ಹಂಗೆಲ್ಲ ಸೋಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವವನೇ ಅಲ್ಲ. ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಯಿತು, ಗೃಹಭಂಗ ದಿಂದ ಶುರು ಆಗಿ, ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಂ ಗಾರ್ಕಿ ಯಾ ಮದರ್ ತನಕ ಹೋಯಿತು. ನೋಟ್ಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಚುಕ್ಕಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗಿಯರೆಲ್ಲ ಕತ್ತು ಎತ್ತಿ ನೋಡಲಾರಂಬಿಸಿದರು. ಮಿಕ್ಕ 8 ಜನ ಹುಡುಗರು ಪಾರಿ ಮಾತಿಗೆ ಡಿ ಟಿ ಎಸ್ ಎಫೆಕ್ಟ್ ಮೂಲಕ ಪಾರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಸೂಚಿಸಿದರು.  (ಕ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದೆ 9 ಜನ ಹುಡುಗ್ರು) ಗಲಾಟೆ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿ ಪಕ್ಕದ ಕ್ಲಾಸ್ ಗು ಕೇಳಿಸಿತು, ಪ್ರಿಸಿಪಾಲ್ ರಮೇಶ್ ಕಿವಿಗೂ ಬಡಿಯಿತು. ಯಾವಾಗಲು ಹೊಡೆದಾಟ ಬಡಿದಾಟ ಗಳಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ದವಾದ ಭದ್ರಾವತಿಯಲ್ಲಿ, ಹುಡುಗರು ಪಾಠದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಕಂಡು ಕುಶಿ ಪಟ್ಟರು. ! ಆದ್ರೆ ದೇವರಾಜ್ ಮಾತ್ರ ಏನೂ ಮಾಡಲು ತೋಚದೆ ಗರ ಬಡಿದವರಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಕೊನೆಗೆ ಕವನ ಏನಾಯಿತೋ, ಪಾರಿ – ಅಂಬಿ ಮಾತ್ರ ಒಳ್ಳೆ ದುಶ್ಮನ್ ಗಳು ಆದರು!

ಆದ್ರೆ ನಮ್ಮೂರಿನ ಲಕ್ಷ್ಮೀನರಸಿಂಹನ ದಯೇನೋ ಏನೋ, ಇದ್ದಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ದಿನ ಜನಪ್ರಿಯ ಶಾಸಕರು ನಾಪತ್ತೆ ಆಗಿದ್ದಾರೆ, ಕಿಡ್ನಾಪ್ ಆಗಿದ್ದಾರೆ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಗುಲ್ಲೆಬಿತು. ಕೂಡಲೇ ಶಾಲೆ – ಕಾಲೇಜು ಮುಚ್ಚಲು ಆದೇಶ ಬಂತು. ನವಗ್ರಹಗಳೆಂದು ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ!  ಹುಡುಗರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮನೆ ತಲುಪಿಸಲು ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಹೇಳಿದರು. ಬಸ್ಸು, ಆಟೋ ಏನೂ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ನಡೆದೇ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ದುರಂತಕ್ಕೆ ಪಾರಿಗೆ ಅಂಬಿಕಾ ಳನ್ನು ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. (ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ )

ಪ್ರಪಂಚ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಬದಲಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಪ್ರಾತ್ಯಕ್ಷಿಕವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು, ಮಾರನೆದಿನ ಪಾರಿ – ಆಂಬಿ ನ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೋಡಿದಾಗ. ಅವನಂತ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಜೊತೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ಹುಡುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಕಿಂತ ಜೋರಾಗಿ ಕಾಲಡಿಯ ಭೂಮಿ ತಿರುಗ್ತಾ ಇದೆ ಅಂತ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭಾಸ ಆಯಿತು. 

ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅವಳ ಮನೆ ಹತ್ತಿರಾನೆ ಇದ್ದ ಒಂದು ಸಂಜೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಗೆ ಇವರನು ಸೇರಿದ. ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಅಂಬಿಕಾ ಎಂ ಸಿ ಎ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಬೆಂಗಳೂರ್ ಗೆ ಹೋದಳು. ಇವನ್ನು ಕೂಡ ಗಂಟು ಮೂಟೆ ಕಟ್ಟಿದ. ಇನ್ನೂ ದಿನಗಳು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹರಿತಿತ್ತೋ ಏನೋ
, ಆದ್ರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆ ಸೈರನ್ ಕೇಳಿಸ್ತು! ಕೈಲಿದ್ದ ಕಾಗದನ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಹಾಗೆ ಬೀರುವಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಯುನಿಫಾರ್ಮ್ ಹಾಕಿ, ಹೊರಡಲನುವಾದ.


ಅರ್ಕಾವತಿ 2007  

ಸಾಗರನ ಹೃದಯದಲಿ
ರತ್ನಪರ್ವತ ಮಾಲೆ
ಮಿಂಚಿನಲಿ ಮೀವುದಂತೆ
ತೀರದಲಿ ಬಳುಕುವಲ್ಲೆ
ಕಣ್ಣಚುಂಬಿಸಿ ಮತ್ತೆ
ಸಾಗುವುದು ಕನಸಿನಂತೆ
ನಿನ್ನೋಳಿದೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು

ಬೇಡ ಬೇಡ ಅಂದ್ರು, ಕೈ ಎಫ್ ಎಂ ಹಾಕುತ್ತೆ. ಯಾಕೋ ಒಂಟಿತನ ಅಸಹನೀಯ ಆಗುತ್ತಿದೆಯೋ ಏನೋ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಲಿತ್ತು. ರಮ್ಮಿ ಅಲಿಯಾಸ್ ರಮೇಶ್ಚಂದ್ರ, ತೀರ ಅನ್ಯಮನಸ್ಕನಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಹೊರಳಿಸ ತೊಡಗಿದ. ಬೂತಕಾಲದ ಹಕ್ಕಿಗೆ, ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಅಗತ್ಯವೂ ಇದ್ದಂತಿಲ್ಲ.

ಸುಮಾರು 2004-05, ರಮ್ಮಿಯ ಬಾಳಿನಲ್ಲೂ ಸುನಾಮಿ ಎದ್ದಿತ್ತು. ತಾನು ಅಗಾಧವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಲು ದೈರ್ಯ ಸಾಲದೇ ಇದ್ದ, ರಾಧಾ ಬೇರೊಂದು ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದಳು. ಏಕ ಮುಖ ವಾದ ಯಾವ ಸಂಬಂದವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ಅದು ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ ಸಾವಿನ ದಿನಾಂಕ ನಮೂದಾಗಿರುತ್ತೆ. ನೀನು ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕೊಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳಬೇಡ, ಯಾಕೆಂದ್ರೆ ಅದು ಸುಳ್ಳು. ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕೇ ಶೂನ್ಯ ಎನ್ನಬೇಡ, ಅದು ಆತ್ಮವಂಚನೆ. ಹೀಗೆಲ್ಲ ಹೇಳಿದವನು ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಹಳೆಯ ರೂಂ ಮೇಟ್ ಮಿತ್ರ ಪಾರ್ಥ.

ಇಂತಾ ಪಾರ್ಥನಿಗೂ ಒಂದು ಪ್ರೇಮವಿತ್ತು. ಅಂಬಿಕಾ! ಅವಳು ಎಂ ಸಿ ಎ ಓದುತ್ತಿದ್ದರೆ ಈತ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವಳ ಓದು ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬೀಕರ ರೆಸೆಶನ್! ಇವನು ಅದೆಲಿಂದನೋ ರೆಫೆರೆನ್ಸ್ ತಂದು, ಅಂಬಿಕಾಗೆ ದೊಡ್ಡ MNCನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಕೊಡಿಸಿದ! ಆದರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಏರಿಳಿತ ದಿಂದ ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿ ಲಾಸ್ ಆಗತೊಡಗಿತು. ಅದರ ಮೊದಲ ಬಲಿ ಪಾರ್ಥ.

ಎಕನಾಮಿಕ್ಸ್ ಗು ಕನ್ನಡದ ಪ್ರೀತಿ ಪದಗಳಿಗೂ ಇರೋ ಸಂಬಂದ ಅರ್ಥ ಆಗಿದ್ದು, ಅವರಿಬ್ಬರ ಸಂಬಂದದ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಬಿರುಕು ಕಂಡಾಗ.  ಅಂಬಿಕಾ, ಪಾರ್ಥ ನ ಕಾಲ್ ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳೋದು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡತೊಡಗಿದಳು, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಕೆಲಸ ಅಂತ  ಅಮೆರಿಕ ಹೊರಟು ಹೋದಳು. ವಾಪಸ್ ಬಂದ ಎರಡು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ, ಒಂದು ಇಳಿ ಸಂಜೆ ಮದುವೆ ಪತ್ರಿಕೆ ರೂಂ ನ ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು! 

ಪ್ರೀತಿಯೇ ಸುಳ್ಳೇನೋ ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದೆ ಸುಳ್ಳೇನೋ ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಪಾರ್ಥ ನಿರಮ್ಮಳನಾಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅದೆಲ್ಲ ನಾಟಕ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಕಂಠಪೂರ್ತಿ ಕುಡಿದು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ. ನಾನು ರೂಂ ಗೆ ಈಗ ಬರಬಾರದಿತ್ತು ಎಂದು ಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ
, ಅವನು ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಭದ್ರಾವತಿ ಬಂತು, ಅವನ ವಯಸ್ಸಾದ ಅಪ್ಪ ಇದ್ರು, ಅಮೆರಿಕಾದ ದುಷ್ಟ ನೀತಿಗಳು, ಅವರಿಗಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಬಿಡೋ ನಮ್ಮಂತ ಅಪ್ರಯೋಜಕರು, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ.. ಆದರೆ ಮಾತು ಅಂಬಿಕಾಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತು.

ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದ ಹುಡುಗ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನಾಲಾಯಕ್ಕು ಅಂತ ತಿಳೀಲಿಕ್ಕೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಳೆಗಾಲ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕಾಯಿತು ಅಂತ ಕಿರುಚಿದ. ಈ ಒಂಟಿತನ ನನ್ನ ಕೊಲ್ತಾ ಇದೆ ಕಣೋ ರಮ್ಮಿ ಅಂತ ಗೋಳಾಡಿದ. ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ಈ ಬದುಕಿಗೆ ಅರ್ಥ ಇರೋಲ್ಲ ಕಣೋ, ಯಾಕೆಂದರೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಪೋಲಿ, ವಂಚಕ, ದ್ರೋಹಿ, ಪುಕ್ಕಲ, ಪಲಾಯನವಾದಿ, ಸೋಂಬೇರಿ ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಹೊರಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನೊಬ್ಬ ಸಂಭಾವಿತ. ಆದರೆ ಇವಿಷ್ಟೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ, ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದು ಆಂಬಿ. ಯಾರನ್ನಾದರು ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿ ಕೊಂಡೂ ಅಲ್ಲಿ, ದ್ವೇಷ, ತಿರಸ್ಕಾರ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ... ಅಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಪ್ರೀತಿ ಮಾತ್ರ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ. ನನಗೆಷ್ಟು ಅರ್ಥ ಆಯಿತೋ, ಆದರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಅವನ ಹೆಗಲು ಮುಟ್ಟಿ ಸಂತೈಸಿದೆ.
ಕಾಲ ಕಳೆಯಿತು. 2009ರ ಒಂದು ಬಿಸಿಲಿನ ದಿನ, ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಸ್ತು ಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ದುಡ್ಡು ತಂದ. ದುಬೈ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಬದುಕ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೊರಟೇ ಹೋದ. ಮದ್ಯ ಪ್ರಾಚ್ಯ ದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತದ ಹೊಡೆತ ಬಿದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಈಜಿಪ್ಟ್ ಗೆ ಹೋದ ಅಂತ ಫೇಸ್  ಬುಕ್ ನ ಸ್ಟೇಟಸ್ ತೋರಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು.


ಈಗ ರಮ್ಮಿ ಫೇಸ್ ಬುಕ್, ಅಡಿಕ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಗ್ರೇಟ್ ಮೈಂಡ್ ಅನ್ನೋ ಹೆಸರಲ್ಲಿ, ಅದೆಷ್ಟೋ ರಾಧೆಯರ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಕಳೆದು ಹೋದ ರಾಧೇ ಹುಡುಕುತ್ತಾ.



ಭದ್ರಾ:  2011

ಓ ಮನಸೇ, ಒಂದು ಮನಸಲೆರಡು ಮನಸು ಎಲ್ಲ ಮನಸ ನಿಯಮ
ಓ ಮನಸೇ, ಎರಡು ಹಾಲು ಮನಸಲ್ಲೊಂದು ಮನಸು ಇದ್ದರೆ ಪ್ರೇಮ.

ರಜಕ್ಕೆ ಊರಿಗೆ ಬಂದು, ಚಾನೆಲ್ ತಿರುವುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಹಾಡು ಕೇಳಿಸ್ತು. ಅಡುಗೆ ಮನೇಲಿ ಅಮ್ಮ, ಪೂರಿ ಕರಿಯುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ, ಮನ್ಸಸ್ಸು ಸಿಟಿ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೊರಟಿತ್ತು. ಕಾರಣ ಪಾರ್ಥ ಸಾರಥಿ. ಆರು ವರುಷಗಳ ಪ್ರೀತಿ. 

ಮೊದ ಮೊದಲಿಗೆ ಅವನ ಪ್ರತಿ ಭೇಟಿಯು ಆಕರ್ಷಣೆ, ಜೊತೆ ಇದ್ದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಸಾಲದು. ಆ ಅಂಗೈ ಬಿಸಿಗೆ ಹಪಹಪಿತನ. ಆಮೇಲೆ ಕರ್ತವ್ಯ! ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೆ, ಬಂಧನ. ಹೌದು ಎನ್ನೊಂದೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಇಲ್ಲದೆ ಶುರು ವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಅಲ್ಲವ. ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ರಂಗ ಶಂಕರ ದ ಆ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತು, ಈ ದೇಶವೇ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದೆ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ ಚರ್ಚೆ, ಆಡಿದ ಜಗಳ, ಮರೆಯಲು ಸಾದ್ಯವೇ. ಅದು ಪ್ರಕಾಶ್ ಬೆಳವಾಡಿ ಇರಬೇಕು ? ಭಾರತಿ ಪುರ ದ ಬಗ್ಗೆ ಜಗಳ ಮಾಡುವಾಗ "ಸ್ವಲ್ಪ ಸಣ್ಣ ಮಾತಾಡಿ" ಅಂದಿದ್ದು! 

ಕಾಲೇಜಿನ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಿ ಹೆಸರು ಕೇಳಿದರೆ ಅಂದ್ರೆ ಆಗ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಕಾರಣಾನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇಷ್ಟ ಆದ, ಆಮೇಲೆ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ! ನನಗೋಸ್ಕರ ಜೀವ ಬಿಡಲೂ ಸಿದ್ದ ಇದ್ದ.  ಆದರು ನಾನು ಯಾಕೆ ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರ ಆದೆ, ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದು ಸರಿ ಹೌದೋ ಅಲ್ವೋ ಅಂತ ಈಗಲೂ ಅನುಮಾನ ಕಾಡುತ್ತೆ.  ಹೌದು ಆ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ವಾರ್ಥಿ. ಅವನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಉಪಯೋಗ ಪಡೆದೆ.  ಆದರೂ ನಾನು, ಆ ಕೈ ತೋಳಿನಲ್ಲಿ, ನಾನು ನಾನಾಗಿ ಇರಲಿಕ್ಕೆ ಆಗ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅದೊಂದು ದಿನ ರಂಗ ಶಂಕರ ದಲ್ಲಿ ಫಾದರ್ ಅನ್ನೋ ನಾಟಕ ನಡೆದಿತ್ತು. ಅರ್ದಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ಬರಲಾಗದೆ, ಕೂತು ನೋಡಲಾಗದೆ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೆವು. ಆ ಇಳಿ ಸಂಜೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಜಯನಗರಕ್ಕೆ ನಡೆದು ಸಾಗಿದ್ದೆವು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ! ನಂಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗಿದ್ದ ಚಪ್ಪಲಿ ಕೊಳ್ಳಲು  ತೊಗೊಳೋಕು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಪ್ಲೇಟ್ ಪಾನಿ ಪುರಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ತಿನ್ನೋಕು ಎಷ್ಟು RESTRICTIONS! ಅವನು ಹೇಳಿದನ್ನೇ ನಾನು ತಿನ್ನಬೇಕಿತು.ಮೊದಮೊದಲು ಇದನ್ನ ಅಕ್ಕರೆ ಅಂದ್ಕೊಂಡೆ, ಆಮೇಲೆ POSSISSIVENESS ಅನ್ನಿಸಿತು. ಆದ್ರೆ ಹೋಗ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾ ಅದು ಹುಚ್ಚು ಅನ್ನಿಸಿತು. ರಿಸೆಶನ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾರಿ ಕೆಲಸ ಹೋದಾಗ, ನನ್ನ ಹಂಗಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ.  ಆ ಹುಚ್ಚು ಬಿಡಸೋಕೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಮನಸು ಸೊರಗಿತು. ಅಂತದ್ರಲ್ಲಿ ಅದೇ ಕೆಲಸದಲ್ಲೇ ನಾನು ಇದ್ರೆ ನನ್ನ ಸ್ವಂತಿಕೆ ಎಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ಹೋಗುವುದೋ ಅಂತ ಭಯ ಆಯಿತು.ನನ್ನ ಆದರ್ಶ ಕಾಲೇಜ್ ದಿನಗಳ ಚರ್ಚಾ ಸ್ಪರ್ದೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗೋದು ಸಹ್ಯ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹೌದು, ನಾನು ಹೋಗ್ತಾ ಇರೋದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಅವನು ಬದಲಾಗುತ್ತಾನೆ ಅನ್ನೋ ನಂಬಿಕೆ ನಂಗೆ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ, ನ್ಯುಯಾರ್ಕ್ ನಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಅವನದೇ  ನೆನಪು. ಆರ್ಕುಟ್ ನಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ. ಆದ್ರೆ ಫೋಟೋ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಗೆ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ.  ನಂಗೆ ಅವನೇನು ಏನು ಅಂತ ಗೊತ್ತು, ಆದ್ರೆ ನಾನು ಏನು ಅಂತ  ಕೊನೆಗೂ ಅರ್ಥ  ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗಲಿಲ್ಲ.. 

ಈ ಉಸಿರುಗಟ್ಟುವ ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಹ್ಯ ಬರೋಕೆ ಮುಂಚೆ ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದೆ. ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಜಗಳ ಮಾಡಿದ ಆ ಪಾರಿ ನನಗೆ ಪ್ರಾಣ. ಆ ನೆನಪುಗಳು ನಾನು ಬದುಕಿರೋ ವರೆಗೂ ಇರುತ್ತೆ. ಕೊನೆಗೆ ಊರಿಗೆ ಬಂದು ಅಪ್ಪ ತೋರಿಸಿದ ಹುಡುಗನ್ನ ಮದುವೆ ಆದೆ.  . 
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಂಬಿಕಾಳ ತಮ್ಮ, ರಾಘವೇಂದ್ರ ಚಾನೆಲ್ ಬದಲಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ. ಒಳಗಿಂದ  ಪೂರಿ ತಯಾರಾಗಿದೆ ತಿಂಡಿಗೆ ಬಾ ಅನ್ನೋ ಕೂಗು  ಇತ್ತು.  "ಈಜಿಪ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕ ಮೂಲದ ಸಾರಥಿ ಎಂಬುವವರಿಗೆ ... "..  ಅಂತ ಟೀವಿ ಹೇಳೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕರೆಂಟ್ ಹೋಯಿತು. ಅಂಬಿಕಾ ಯಾವುದನ್ನೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ತಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.


ಮಾಹಿತಿ: ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 8, 2000 ರಿಂದ ಭದ್ರಾವತಿಯ ಅಂದಿನ ಶಾಸಕರಾದ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಗೌಡ, ನಾಪತ್ತೆ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅಂತ ಸುದ್ದಿ ಹಬ್ಬಿತ್ತು.
           ಅವ್ವ ಕವನವು, ಕುವೆಂಪು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ದ ಪದವಿಯಾ ಕನ್ನಡ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿತು.   
ಇಬ್ಬರು ಸೇರಿ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಸಂಗೀತ ಕೊಡ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಇಬ್ಬರು ಸೇರಿ ಕಾದಂಬರಿ ಬರೆಯೋದು ಕೂಡ ಹೊಸತಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಇದು,  ನಾನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಒಬ್ಬಳು ಕುಂತು ಬರೆದ ಕಥೆ!

Monday, December 27, 2010

ದೇವಿ ಮಹಾತ್ಮೆ



ನಾನೀಗ ಮೇಲ್ಗಡೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಇರುವ ದೇವತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಗೃಹ ಗಳಲ್ಲೇ ಇರುವ, ಗೃಹ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಯಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವವನಿದ್ದೇನೆ.


ನನಗೆ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಬೇಸರ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಕೊನೆಗೆ ನಮ್ಮ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಅರಿವಿಗೂ ಬಂತು. ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿಸಿ, ಹಂಗೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಧ್ಯಾನಸ್ತ, ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಿತೀಲಿ ಇರುವಾಗ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆಗಮನ ಆಯಿತು. ದೇವೇ ಗೌಡರ ಧ್ಯಾನಸ್ತ ಸ್ಥಿತಿ ಬಗ್ಗೆ ವಿ ಪಕ್ಷ ಗಳಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿತಾ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಇವನಿಗೂ ಕೂಡ ಉರಿತು. ಹೆಗಲು ಮುಟ್ಟಿ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ, ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಡಿದೆಬ್ಬೆಸಿ ಕೇಳೋಕೆ ಶುರು ಹಚ್ಕೊಂಡ.

ಅಲ್ಲಪ್ಪಾ ಬಾಲು, ಮೊದಲೆಲ್ಲ ನೀನು ತುಂಬಾ ಚಟುವಟಿಕೆ ಇಂದ ಇರ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಯಾವಾಗಲು ಅವರಿವರ ಕಾಲು ಎಳಿತಾ, ಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ ಪುಂಗಿ ಊದುತ್ತಾ, ನನ್ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾ (???) ಇದ್ದೆ, ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಯಾಕೆ ಒಳ್ಳೆ ಯಡ್ಡಿ ತರ ಗೋಳು ಮುಖ ಮಾಡಿಕೊಂದಿದ್ದಿ ಎಂದ.

ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸರ್, ಅದೇ ಕೆಲಸಗಳು, ಕಾರ್ ಗಳು, ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಗಳು, ಕಾಲ್ ಗಳು.. ಲೈಫ್ ಊ ಇಷ್ಟೇನೆ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದೆ. ಅದೇ ಮನೆ, ಅದೇ ಹೆಂಡತಿ, ಅದೇ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಾಕೆ ಎಲ್ಲ ಬೋರ್ ಹೊಡಿತ ಇದೆ ಅಂದೆ.

ನಿನ್ ಮದುವೆ ಆಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಯಿತಲ್ಲ?

ಹೌದು. ಎಂದೆ.

ಹಾಗಾದ್ರೆ ನಿಂಗೆ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊಸತು ಬೇಕು, ಅವಾಗ ಜೀವನ ಸೂಪರ್ ಆಗಿ ಇರುತ್ತೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋದು, ನೋಡು ಎಷ್ಟು ಜಾಲಿ ಆಗಿ ಇದೀನಿ ಅಂತ.

ನಂಗೆ ತಲೆ ಬುಡ ಅರ್ಥ ಆಗಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿ ಪುಣ್ಯ ಕಟ್ಕೊಳಿ ಅಂದೆ.

ಮೊದಲು ನೀನು ಆಫೀಸಿನ ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗೀರ ಡಾಟಾ ಬೇಸ್ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದೆ. ಅವರ ಜೊತೆ ಅಲೀತ ಗುಂಡ್ರು ಗೋವಿ ತರ ಇದ್ದೆ. (ಅವನು ಬೈತಾ ಇದ್ದಾನ, ಇಲ್ಲ ಹೊಗಳ್ತಾ ಇದ್ದಾನ ಅಂತ ನಂಗೆ ಡೌಟ್ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು. ) ಕಡೆಗೆ receptionist ರೀಟಾ ನೂ ನೀನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಅಗಾದ ಫ್ಯಾನ್ ಗಳ ಲಿಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ನೀನು ಕೂಡ ಇದ್ದೆ. ಹೋಗ್ಲಿ ನೀನು ಈಗ ರೀಟಾ ಜೊತೆ ಸಿನಿಮಾ ಗೆ ಹೋಗಿ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಆಯಿತು?

ಮದುವೆಗೂ ಮುನ್ನ ಸರ್, ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಯಿತು.

ಸರಿ ಅವಳ ಜೊತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುತ್ತು, ಅವಳ ಬಾಯ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ನಂಬರ್ ೩೮ ಕೈ ಕೊಟ್ಟು ೪ ದಿನ ಆಗಿದೆ, ಅವಳು ಕೂಡ ಮಂಕಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಇಬ್ರು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ.

ಆದ್ರೆ ಸರ್ ನಾನು ಮದುವೆ ಆದವ, ಹಾಗೆಲ್ಲ ಹೋಗೋದು ತಪ್ಪಲ್ಲವೇ? ಅಂದೆ

ಮೊದಲು ನನ್ ಮಾತು ಕೇಳು, ರೀಟಾ ಜೊತೆ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡು. ಅವಳ ತುಂಡು ಲಂಗದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಜೊತೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡು. ಅವಾಗ ನೋಡು ನಿನ್ ಜೀವನ! ತುಂಬಾ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗುತ್ತೆ.

ಅನುಭವಸ್ತರು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ನಂಬದೆ ಇರೋದು ಹೇಗೆ? ನಾನು ಕೂಡಲೆ ಸರಿ ಅಂದೆ. ರೀಟಾ ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಮಾತಾಡಿದೆ. (ನಾನು ಅವಳ ೨೧ ನೆ ಬಾಯ್ ಫ್ರೆಂಡ್, ಆದ್ದರಿಂದ ಹಳೆ ಗಂಡನ ಪಾದವೇ ಗತಿ ಅಂತ ಅವಳಿಗೂ ಕುಶಿ ಆಯಿತೇನೋ)
ಮುಂದಿನ ಭಾನುವಾರವೇ, ಪಿ ವಿ ಅರ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದೆವು, ಅವಳು ಬಟ್ಟೆ ಕೊಂಡಳು ನಾನು ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟೆ. (ಸರಿ ಸುಮಾರು ೪ ಸಾವಿರ ಹಜಾಮತಿ ಆಯಿತು ಬಿಡಿ. ಆದರೂ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಜೊತೆಗಿದ್ದಾಗ ದುಡ್ಡು ಕೊಡುವುದು ನಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅಲ್ಲವೇ?) ಅಂದು ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಹೆಂಡತಿ ಗೆ ಎಲ್ಲ ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸ ತೊಡಗಿದೆ. ಒಳ್ಳೆ ಇಸ್ಟ್ ಮೆನ್ ಕಲರ್ ನಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಿದೆ, ಜೊತೆಗೆ ಡಿ ಟಿ ಎಸ್ ಎಫೆಕ್ಟ್ ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟೆ. ನನ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಮಾತು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಸರಿ ಇತ್ತು. ಮಾರನೆ ದಿನ ದಿಂದ ನೋಡಿ, ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣ ನೇ ಬದಲಾಯಿತು. ಲೈಫ್ ಊ ಒಂದು ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ ಹೋಯಿತು. (ಗಮನಿಸಿ: ನಾನು ದಿನಾ ರೀಟಾ ವರ್ಣನೆ ಮಾಡೋದನ್ನ ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ). ದಿನಾ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ತಿನ್ನೋ ಕಾಟ ತಪ್ಪಿತು. ಮ್ಯಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬರುವುದು ನಿಂತಿತು. ನೀರು ದೋಸೆ, ಅಕ್ಕಿ ರೊಟ್ಟಿ ಮುಂತಾದುವು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಿಂಡಿ ಯಾಗ ತೊಡಗಿದವು. ಕಾ ಕಾ ಕಿ ಕಿ ಧಾರವಾಹಿ ಬಿಟ್ಟು ನನಗೆ ನ್ಯೂಸ್ ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆಫೀಸ್ ನಿಂದ ಬೇಗ ಬಂದ್ರೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ವಾಕ್, ಅವಳತ್ತೆ ಜೊತೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಟಾಕ್. ಲೈಫ್ ಊ ಒಂದು ರೀತಿ ನಂದನ ವನ ಆಯಿತು. (ರೀಟಾ ನೆನಪೇ ಮರೆತೇ ಬಿಡುವ ಹಾಗೆ ಆಗಿತ್ತು ) ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಮೊನ್ನೆ ಶನಿವಾರ ಕಾಫಿ ಡೇ ನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆ ಕೆಪೆಚಿನೋ ಕುಡಿದೆವು. ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಕಾಫಿ ಡೇ, ಬರಿಸ್ತಾಗೆ ಹೋಗಬಾರದು ಅಂತ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ. !!

ಆದರೆ ನಿನ್ನೆ ಭಾನುವಾರ ನನ್ನಾಕೆಯನ್ನಾ ಗೋಳು ಹೊಯ್ದು ಕೊಳ್ಳುವ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿತು. ರೀಟಾ ಮತ್ತೆ ಅವಳ ತುಂಡು ಲಂಗದ ಮೇಲೆ ವರ್ಣನೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮನೇಲಿ ಏನೂ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಬರಲಿಕ್ಕೆ ಶುರು ವಾಯಿತು. ನಾನು ಅತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆ. ನನ್ನಾಕೆ ಥೇಟ್ ಒನಕೆ ಓಬವ್ವ ತರ ನಿಂತಿದ್ಲು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಯುಧ ಮಾತ್ರ ಲಟ್ಟಣಿಗೆ, ಓಲೆ ಮೇಲೆ ಕಾದ ಮಗುಚೋ ಕೈ ಬೇರೆ. ನಾನು ಪರಿಸ್ತಿತಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳುವುದರೋಳಗಾಗಿ ಯುದ್ದ ಘೋಷಣೆ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.

ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಊದಿದ ಹಣೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಕಂಡವರಿಗೆಲ್ಲ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕಥೆ ಹೇಳಿ ನನ್ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಗೆ ಬಂದು ಕೂತೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾರಣ ನಾದ ನನ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಹಲ್ಲು ಮುರಿಯುವ ಯೋಜನೆ ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ. ಅವನು ಸುಮಾರು ೪ ಗಂಟೆ ಲೇಟ್ ಆಗಿ ಬಂದ. ನನ್ನ ನೋಡಿ ಸಣ್ಣನೆ ನಕ್ಕ. ಅವನ ಹಣೆ ಲೂ ದೊಡ್ಡ ಗುಳ್ಳೆ ಇತ್ತು. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಅರ್ಥ ಆಗಿತ್ತು. ಈಗ ನಂಗೆ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಹುಡುಗಿಯರೆಲ್ಲ ಅಕ್ಕ ತಂಗಿ ತರ ಕಾಣುತ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ.


Wednesday, September 1, 2010

ಹೀಗೊಂದು ಅಸಂಗತ ಹರಟೆ


ಅಂತು ಇಂತೂ ನನ್ ಲೈಫ್ ಒಂದು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಚಿತ್ರಾನ್ನ ಆಯಿತು!

ವಿಷ್ಯ ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನಂಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಹುಡುಕೋ ಚಟ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಒಳ್ಳೆ ಹೆಂಡತಿ ಹುಡುಕೋ ಹಂಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ನ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹಲವಾರು ಕೆಲಸ ನ ಬದಲಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ. ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಎಂ ಏನ್ ಸಿ ನಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಪಾಪ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ನನ್ ಮೂತಿ ಕೂಡ ನೋಡದೆ ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟರು :) (ನೋಡಿದ್ರೆ ದೇವರಾಣೆ ಇಲ್ಲಿ ಕರೀತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಘೋರ ಸತ್ಯ ಅಂತ ಗೊತ್ತು ಬಿಡಿ) ಇರೋ ೭ ಜನ ಟೀಂ ಗೆ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ರೇ ಇಲ್ಲ. ಎಂತ ಅದೃಷ್ಟ ಅಂತ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಸೇರಿದೆ.

ಮೊದಲು ಎಂತ ಚಂದ ಇತ್ತು! ಒಳ್ಳೆ ಹನಿಮೂನ್ ಸಮಯ. ಆದರೇನು ಮಾಡೋದು? ಸುಖ ಅನ್ನೋದು ಯಾವಾಗಲು ಇರೋಕೆ ಅದೇನು ಜ್ಯೋತಿ ಬಸು ಗವರ್ನಮೆಂಟ? ಅದ್ಯಾರು ಲಿಂಬೆ ಹಣ್ಣಿನ ಮಾಟ ಮಾಡಿದರೋ ಏನೋ, ಇದ್ದಕ್ಕೆ ಇದ್ದಂತೆ ಒಬ್ಬ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟ. ಆಮೇಲೆ ಶುರು ಆಯಿತು ನೋಡಿ, ಹಿಡಿದು ಮುಟ್ಟಿದ್ದ ಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಮೀಟಿಂಗು ಹಾಳು ಮೂಳು.. ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಈ ಯಪ್ಪಂಗೆ ಅದೇನು presentation ಚಟ ಅಂದ್ರೆ ನಮ್ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಗೆ ಹೆಗ್ಗಣ ಬಂದಿದೆ ಅಂದರೂ, ಅದನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು ಅಥವಾ ಬೋನ್ ನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ದೂರ ಬಿಡಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಸರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯ ಕಂಡು ಹಿಡಿಲಿಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ ೪-೫ ತಿಂಗಳು ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತೆ. ಯಾಕಪ್ಪ ಅಂದರೆ

1. ಮೊದಲು ಹೆಗ್ಗಣದ ಜೊತೆ ಒನ್ ಟು ಒನ್ ಮೀಟಿಂಗ್ ಮಾಡಬೇಕು

2. ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮಗಳ ಜೊತೆ ಒನ್ ಟು ಒನ್

3. ನಂತರ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಟೀಂ ಮೀಟಿಂಗ್

4. ಹೆಗ್ಗಣ ಕೊಲ್ಲೋದರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಪವರ್ ಪಾಯಿಂಟ್ presentation ಕೊಡಬೇಕು

5. ಒಂದು ಎಂ ಎಸ ಎಕ್ಸೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಪಿವೋಟ್ ಟೇಬಲ್ ಹಾಕಿ, ಅಂಕಿ ಅಂಶ ದೊಂದಿಗೆ ವಿವರಣೆ ಕೊಡಬೇಕು

6. ಹೆಗ್ಗಣ ದಿಂದ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ತೊಂದರೆ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ ಅಂತ ೨-೩ ತಿಂಗಳು ಗಮನಿಸಬೇಕು

7. ಹೆಗ್ಗಣಗಳನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಕೊಂದಿರುವವರನ್ನು ಕರೆಸಿ ನಮಗೆ ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಪ್ರವಚನ ಕೊಡಿಸಬೇಕು.

8. ಇದೆಲ್ಲ ವನ್ನು ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಗೆ ತೋರಿಸಬೇಕು, ಯಾಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವು "ಬಿಲ್ಲಬಲ್" ಸಮಸ್ಯೆ ಗಳು.

9. ಅವರವರ roles and responsibility ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಣೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಯಾರು ದೊಣ್ಣೆ ಹಿದುಕೋ ಬೇಕು, ಯಾರು ಬಾಲ ಹಿಡಿದು ಬಿಸಾಕಬೇಕು, ಯಾರು ಆಮೇಲೆ ನೆಲ ಸಾರಿಸಬೇಕು ಮುಂತಾದುವು.

10. ಇಷ್ಟೂ ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ನಾವುಗಳು ಅದೇನೋ ಕಿತ್ತೋದ work load tracker ಕೂಡ ಸಂಬಾಳಿಸಬೇಕು.


ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಅಂತ್ಯ ಇರಬೇಕಲ್ಲ, ನಾವುಗಳು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೆಗ್ಗಣ ಕೊಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಹೆಗ್ಗಣದ ಜೊತೆ ಒಂದು review ಮೀಟಿಂಗ್! ನೀನು ಯಾಕೆ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ನೀವುಗಳು ಯಾಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದು ಸಾಯಿಸಲಿಲ್ಲ ಅಂತ.

ನಾನೇನು ನಮ್ಮ ಮ್ಯಾನೇಜರ ಬಗ್ಗೆ ದೂರುತ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಅನ್ನುವವ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನಂತ ಮಾನವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಖಂಡಿತ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಪುಂಗಿ ಊದಿ, ಆಫೀಸ್ ಫೋನ್ ನ ನಂದೇ ಸ್ವಂತ ಅನ್ನೋ ತರ ಪೋಸ್ ಕೊಟ್ಟು, ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದಿರೋ ಕುಶವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ಬುಕ್ ನ ಆಫೀಸ್ ನಲ್ಲೆ ಪ್ರಿಂಟ್ ತೆಗೆದು, ಇರೋ ಬಾರೋ ಸಿನಿಮಾ ನೆಲ್ಲ ಕದ್ದು ಡೌನ್ ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ, ಆಮೇಲೆ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾ ಚೆನ್ನಾಗಿರೊಲ್ಲ ಅಂತ ಒಂದಿಷ್ಟು ಗೊಣಗಾಡಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಮ್ಯಾನೇಜರನಿಲ್ಲದ ಕಚೇರಿ ಬೇಲಿಯಿಲ್ಲದ ಹೊಲ ಎ೦ಬ ಹೊಸ ಗಾದೆ ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಊರಕಡೆ ಗದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿ ಬಾರದ೦ತೆ ಹಳೆ ಅ೦ಗಿ ತೊಡಿಸಿ, ಮಣ್ಣ ಮಡಿಕೆಗೆ ಮೀಸೆ ಬಳಿದ ನಿರ್ಜೀವ ಬೆರ್ಚಪ್ಪನ೦ತೆ ಇರಬೇಕು ನನ್ನ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಅ೦ತ ನಾನೇನಾದರೂ ಬಯಸಿದರೆ ಅದು ಅತಿಶಯವಾದೀತೇನೋ ? ಎಲ್ಲರೊಳಗೊ೦ದಾಗಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಅರಿತು, ಎಲ್ಲರೊ೦ದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಗು೦ಡಪ್ಪ ನವರ ಎಲ್ಲರೊಳಗೊ೦ದಾಗು ಮ೦ಕುತಿಮ್ಮ ಎ೦ಬ೦ತಹ ಒಬ್ಬ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ನನಗೆ ಬೇಕು. ಸದ್ಯದಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದನ್ನು ಬಯಸುವುದೂ, ಎಡಿಯೂರಪ್ಪನ ಮ೦ತ್ರಿಮ೦ಡಲ re-shuffle ಆಗೋದು ಎರಡೂ ಕಷ್ಟ ಅನ್ಸುತ್ತೆ .


ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ, ನಿಮಗೂ ಕೂಡ ನನ್ ತರಾನೆ ಒಬ್ಬ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಇದ್ದಾನೆ ಅಂದ್ರೆ ನನಗಂತು ಒಂತರ ಕುಶಿ ಅಂತು ಆಗುತ್ತೆ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಇಲ್ಲವ? ಅ ತರದ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ನಿಮಗೂ ಕೂಡ ಸಿಗಲಿ ಅಂತ ಅ ದಯಮನಾದ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ತಿಸುವೆ.

Monday, June 28, 2010

ಪಾದರಕ್ಷೆ ಕದ್ದ ಪಾಪಿಯ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ


ಕಳ್ಳತನ ಎಲ್ಲಿ ಆಗೋಲ್ಲ ಸ್ವಾಮೀ? ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಂತೆಯೇ ಅಥವಾ ಬಾರದಂತೆ ಕಳ್ಳರು ದೋಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಹೊಸ ವಿಷಯ ಏನಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರ ಆಸ್ತಿ ಪಾಸ್ತಿ ದರೋಡೆ ಆದರೆ, ಮಗದೊಬ್ಬರ ಮೂತ್ರ ಪಿಂಡ ವೆ ಮಾಯಾ! ಇನ್ನು ಕೆಲವರದ್ದು ಹೃದಯ ಕಳ್ಳತನ ಆಗುವುದು ಇದೆ ಆದರೆ ಅದು ಬೇರೆ ವಿಷಯ ಬಿಡಿ. ಕಳ್ಳತನ ಆದಾಗ ನಮ್ಮ ಆಸ್ತಿ ಹೋಯಿತಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದಕಿಂತ, ನಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅನಾಮಿಕ ನೊಬ್ಬ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೆ ಬಾರದಂತೆ ಬಂದ ಅನ್ನುವುದೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇಸರ ಹಾಗು ಕಳವಳ ಉಂಟು ಮಾಡುವ ಸಂಗತಿ. ಈ ವಿಷಯ ಯಾಕೆ ಬಂತು ಅಂದ್ರೆ ಮೊನ್ನೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳತನ ಆಯಿತು.

ಅಂದು ಮುಂಜ್ಹಾನೆ 3 ಗಂಟೆಗೆ ನಾನು ಪ್ರಕೃತಿ ಕರೆಗೆ ಒಗೊಡಲು ಎದ್ದಾಗ ರೂಮು ಸರಿಯಾಗೇ ಇತ್ತು. ನಮ್ಮ ಮನೆ ಇರುವುದು ಮೊದಲ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ. ಕೆಳ ಅಂತಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಗೇಟ್ ಇರುವುದರಿಂದ ಅಪರಿಚಿತರು ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗುವುದು ಸಾದ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಗೇಟ್ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುವುದು ಮೇಲಿನ ಮನೆ "ಶೇಟು" ಹಾಲು ತರಲು 6 ಗಂಟೆಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ಅಟ್ಟಿ ದಾಗಲೇ. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಗೃಹ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂದರೆ ಕಳ್ಳ ಸ್ಪೈಡರ್ ಮ್ಯಾನ್ ಆಗಿರಬೇಕು. ಅದು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ ವಾದ್ದರಿಂದ ಕಳ್ಳ ಬಂದಿದ್ದು ಬೆಳಗಿನ ಮುಂಚೆ, ಅದೂ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದವರು ಎದ್ದ ನಂತರ, 6 ಗಂಟೆಯ ಮೇಲೆ! ಭಾನುವಾರ ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೂರ್ಯ ವಂಶಸ್ತರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಕಳ್ಳತನ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದು ಸುಮಾರು 10 ಗಂಟೆ ಗೆ!. ಎದ್ದು ಮಂಪರು ಗಣ್ನಲ್ಲಿ ಹೊರ ಬರುತ್ತಲೇ ಎದೆ ದಸಕ್ ಎಂದಿತು, ಬಾಗಿಲ ಪಕ್ಕ ಹೊರಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ನನ್ನ ಅಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚಿನ, ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರದ ಶೂ ನಾಪತ್ತೆ ಆಗಿತ್ತು.

ಶೂ ನ ಮನೆ ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಬೆಕಾಗಿತ್ತು ಅಂತ ನೀವು ಹೇಳಬಹುದು, ಆದರೆ ನಂಗೆ ನನ್ನ ಕಾಲು ಚೀಲ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಪರೀತ ಪ್ರೇಮ, ಅದನ್ನ ಒಗೆದರೆ ಅದರ ಬಣ್ಣ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದೋ ಎನ್ನುವ ಭಯದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ನೀರೆ ತಾಗಿಸೋಲ್ಲ. ಶೂ ನ ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟರೆ ಅದರ ಸುವಾಸನೆಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಹೊರಗೆ ಇಟ್ಟಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆ ಶೂ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಒಂದು ಭಾಗ ಆಗಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ನೂರು ರೂ ಕೊಟ್ಟು ಕಳೆದ ವರ್ಷ 2 ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಮಳೆಯಲ್ಲಿ, ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ, ಕೆಸರು, ದೂಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ಯಾಗಿತ್ತು. ಅವಾಗ ಅವಾಗ ಅದನ್ನ ತೊಳೆಯದೆ ಇದ್ದರೂ, ಯಾವಾಗಲು ಸುವಾಸನೆ ಪೂರಿತ ಕಾಲು ಚೀಲ ಹಾಕಿದರು ಒಮ್ಮೆಯೂ ಅದು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೊಪಿಸ್ಕೊಂಡಿದ್ದು ಇಲ್ಲ.

ಊರಿಗೆ ಕೂಡ ಅದನ್ನೇ ನಾನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದಿದ್ದು. ನಮ್ಮ ಮನೆಲ್ಲಿ ಅದನ್ನ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯ ಜೀವಿ ತರ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು, ಅಪ್ಪ ಅದನ್ನ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ದೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನ ಎತ್ತಿ ಬೇಲಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಬರುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬೆಕ್ಕು ಮತ್ತೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ನಾಯಿಗಳು ನನ್ನ ಶೂ ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾರ್ಯಾದೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇದ್ದವು. ಮನೆ ಹೊರಗೆ ಇಟ್ಟ ಯಾವುದೇ ಚಪ್ಪಲಿ ಯನ್ನು ಅವು ಕಿತ್ತು ಇದ್ದ ಅವುಗಳು, ನನ್ನ ಶೂ ನ ಮಾತ್ರ ಮೂಸಿಯೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ. ( ಆ ಗಬ್ಬು ವಾಸನೆಗೆ ಅವೆಲ್ಲಿ ಬರ್ತಾವೆ ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಬೈತಾ ಇರ್ತಾಳೆ. )

ಇಂತಿಪ್ಪ ನನ್ನ ಶೂ ನ ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳ ಕದ್ದಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಕದ್ದ ಅಂತ ನನಗೇನು ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕದಿಯೋಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಅಲ್ಲೇ ಬಾಗಿಲ ಪಕ್ಕ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾಲುಚೀಲವನ್ನ ಬಿಸಾಕಿ, ತನ್ನ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟು, ಶೂ ಅನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.!! ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರ ದ ಕಾಲು ಚೀಲಕ್ಕೆ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಯ ದಾರಿ ತೋರಿದ ಅ ಕಳ್ಳನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿತ ಕ್ಷಮಿಸಲಾರೆ. ನಿಮಗೆಲ್ಲಾದರು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಖಾಲಿ ಶೂ (ನಾನು ಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅದು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ್ದು ಇತ್ತೆಂದು ನೆನಪು ) ದರಿಸಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕಂಡು ಬಂದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕಂಡಿತಾ ತಿಳಿಸಿದರೆ ನಿಮಗೆ ಪುಣ್ಯ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಇದೆ.

ಹಂಗೆ ಸುಮ್ನೆ: ನಾನು ಇತ್ತೀಚಿನ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ಕಚೇರಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನ ನಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಹಲವು ಸ್ನೇಹಿತರು ತಪ್ಪು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ (ಚೀನಾ, ನೇಪಾಳ ಕೂಡ) ಹಲವು ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ರಾಜಕಾರಿಣಿ ಒಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾನಸ ಸರೋವರ ದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೂಡ ಒಂಟಿ ಕಾಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಲಬೋ ಲಬೋ ಅಂತ ಬಡಕೊಂಡು ಫೋಟೋ ಗಳಿಗೆ ಪೋಸು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಇದ್ದೆ. ಅಷ್ಟೂ ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ನಾನೇ ಸ್ವಂತ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಂಡಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವ ನೆರೆ ಹಣವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ.

Saturday, March 13, 2010

ನಿದ್ದೆ ಬಾರದ ರಾತ್ರಿಗಳು


ನೀವು ಏನೇ ಹೇಳಿ, ನಂಗೆ ರಾತ್ರೆ ಭರಪೂರ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡೋರನ್ನ ಕಂಡ್ರೆ ವಿಪರೀತ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಯುತ್ತೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಮಲಗಿದ ಕೂಡಲೇ ಗೊರಕೆ ಹೊಡಿಲಿಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ತಾರಲ್ಲ ಅವರನ್ನು ಕಂಡ್ರೆ ಹೊಟ್ಟೆಲಿ ಜೀರಿಗೆ ಮೆಣಸು ಕುಟ್ಟಿದ ಹಾಗೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ, ನಂಗೆ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿದೆ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರೆ ಏನಾದ್ರು ಎಚ್ಚರ ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ಕಷ್ಟ ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡ.


ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಅಮ್ಮ ಪರಿಹಾರ ಸೂಚಿಸಿದಳು, ತಲೆಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿಕೋ, ಹರಳೆಣ್ಣೆ ಬಿಸಿ ಮಾಡಿ ತಲೆಗೆ ಹೊಯ್ಕೋ, ನೆಲ್ಲಿ - ಕೊಬ್ಬರಿ ಎಣ್ಣೆ ಊರಿಂದ ಕಳಿಸಿ ಉಪಯೋಗಿಸು ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಸಲಹೆ ಬಂತು, ನಾನು ಕೂಡ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆ, ನಿದ್ದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ, ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳೆಲ್ಲ ಎಣ್ಣೆ ಕಲೆ ಆಯಿತು ಅಷ್ಟೇ. ಅದೂ ಸಾಲದು ಎಂಬಂತೆ, ಒಮ್ಮೆ ರಾತ್ರೆ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರುವೆಗಳು ಧಾಳಿ ಮಾಡಬೇಕೆ?


ಈ ಹಾಳು ನಿದ್ರೆ ಬೇಡದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ! ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಜೊತೆ ಮೀಟಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ರೆ ಪೂರ ಆಕಳಿಕೆ ಹಾಗು ತೂಕಡಿಕೆ, ಒಂದು ಮಾತು ಕೂಡ ಮೆದುಳು ತಲುಪೋಲ್ಲ, ಅದೇ ರಾತ್ರೆ ಹಾಸಿಗೇಲಿ ಉರುಳಾಡಿದರು ನಿದ್ರೆಯ ಸುಳಿವಿರೋಲ್ಲ. ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಮಾತಿಗೂ ನಿದ್ರೆಗೂ ಸಂಬಂದವೆನಾದ್ರು ಇರಬಹುದೇ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡು ಮೊನ್ನೆ ಸೋಮವಾರ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತನ್ನು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ, ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಹಾಕಿ ಕುಳಿತೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಎಚ್ಚರ ಇದ್ದಿದ್ದಕ್ಕೋ ಏನೋ ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ತರೇವಾರಿ ಅರ್ಥ ಹೊಳೆಯ ತೊಡಗಿದವು. ಪೆರ್ಫಾರ್ಮನ್ಸ್ ಇಲ್ಲದವರನ್ನು ಓಡಿಸಿಬಿಡುವೆ ಎಂದು ಗರ್ಜಿಸಿದ್ದು ಕೇಳಿ ತೀರ ಗಲಿಬಿಲಿ ಆಯಿತು. ಕೇಳಬಾರದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಕೇಳಬಾರದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮುಂದಿನ ೪ ದಿನ ನಿದ್ರೆ ಖತಂ.



ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಆಪ್ತ ಮಿತ್ರ ವರುಣ ನ ಸಹಾಯ ಕೇಳೋಣ ಅಂತ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ. (ಮೂರು ಗೊತ್ತು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಅವನು ಆಪ್ತ ಶತ್ರು ಕೂಡ ಹೌದು) ಒಮ್ಮೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾದುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿ "ನಿನ್ನ ಗಾಢ ನಿದ್ದೆಗೆ ಕಾರಣವೇನು? ನವರತ್ನ ತೈಲವೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ?"

ಅದಕ್ಕವನು ಹಾಗೇನು ಇಲ್ಲ, ನಂಗು ಮೊದಲು ನಿನ್ ತರಾನೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಲೋಜಿಕಲ್ ಆಗಿ ಚಿಂತಿಸಿ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡು ಕೊಂಡೆ ಎಂದ.

ನಾನೂ ಅ ಪರಿಹಾರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನನಗೂ ಭೋದಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥನಾಗು ಎಂದು ಬೇಡಿದೆ.

ಆಗ ಅವನು ಉಪದೇಶಾಮೃತ ಶುರು ಮಾಡಿದ. " ನೋಡು ಕಲಿಯುಗದ ನಿದ್ರೆಯ ಅಧಿದೇವತೆ ಯಾರು? ನಮ್ಮ ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ಅಲ್ಲವೇ? ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲರು ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಬೈಯುತ್ತಾ ಇದ್ದರು, ನಾನು ಕೂಡ ದ್ವೇಷಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಆದ್ರೆ ಮಂತ್ರ ತಂತ್ರ ಪ್ರಚಂಡ ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸುಖ ನಿದ್ದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಕಿರುವರಿಗೆ ನಿದ್ರಾ ಹೀನತೆ ಆಗಲೆಂದು ಕೇರಳದ ಮಾಂತ್ರಿಕರಲ್ಲಿ, ಕೊಪ್ಪ ದ ಬಾಲಗೋಪಾಲ ಜೋಯಿಸರಲ್ಲಿ ಮಾಟ ಮಾಡಿಸಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಒಮ್ಮೆ ತಿಳಿಯಿತು, ಕೂಡಲೇ ಅವರ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಜೈ ಹೇಳಿದೆ, ಆಮೇಲಿ೦ದ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ನಿದ್ದೆ!!

ನಂಗು ಕೂಡ ಹೌದಲ್ವ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಕೂಡಲೇ ಅವರ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಘೋಷಣೆ ಕೂಗಿ ಮಲಗಿದೆ. ಏನು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಅಂತಿರಿ, ಒಮ್ಮೆಲೇ ಗಾಢ ನಿದ್ದೆ ಆವರಿಸಿತು. ನಿದ್ರೆ ಬಂತು ಆದ್ರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರ ಆಗಿಲ್ಲ, ಯಾಕೆ ಅಂತಿರ? ಗಾಢ ನಿದ್ರೆ ಲಿ ಬರಿ ರಾಧಿಕೆ ಕನಸು ಬೀಳೋಕೆ ಶುರು ಆಯಿತು! ಕೂಡಲೇ ಅವರ ಪಕ್ಷ ಬಿಟ್ಟೆ, ಹಾಗೆ ಇದ್ದಿದ್ರೆ ನಾನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ನಿತ್ಯಾನಂದ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದೇನೋ ಏನೋ..


ಇಂತಿಪ್ಪ ನನಗೆ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದವರು ಹಿತೈಷಿಗಳಾದ ಶ್ರೀಯುತ ಪರಾ೦ಜಪೆ ಅವರು. ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ ಓದಬೇಕು, ೪-೮ ಪುಟಗಳಷ್ಟು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನಸ್ಸು ಉಲ್ಲಸಿತಗೊಂದು ಅಧ್ಬುತ ನಿದ್ರೆ ಬರುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು, ಹಿಂದೆ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಾ ಇರಬೇಕಾದರೆ ಪುಸ್ತಕ ಕಂಡೊಡನೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ನನಗು ಅವರ ಮಾತು ವೇದ ವಾಕ್ಯ ದಂತೆ ತೋರಿತು. ಅಂದೇ ಸಪ್ನಾ ಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಚಿತ್ತಾಲರ ಮತ್ತೆ ಕಾರ್ನಾಡರ ಕಾದಂಬರಿ ಗಳನ್ನು ತಂದೂ ಬಿಟ್ಟೆ. ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಭಾರತಿಪುರ ಓದಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಅದೊಂದು ಅಧ್ಬುತ ಕಾದಂಬರಿ, ಸಮಯ ಹೋದದ್ದು, ಪುಟಗಳು ತಿರುವಿದ್ದು ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ, ಕೊನೆಗೆ ಪೇಜ್ ಬಂದಾಗ ಸಮಯ ನೋಡಿದರೆ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ೫ ಗಂಟೆ! ನಂತರ ಆಫೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಪೂರ ಅಮಲು ಗಣ್ಣು. ಆಗಲೇ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಪರಾ೦ಜಪೆ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷ ಏನಾದ್ರೂ ಇದೆಯೇ? ನಾನು ಆಫೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿ ಕೆಲಸ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತ ಏನಾದ್ರು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿದ್ದರೋ ಅನ್ನುವ ಗುಮಾನಿಯೂ ಕಾಡಿತು. ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾದಂಬರಿ ಓದುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ಯಾರಿಗೆ ತಾನೇ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತೆ? ನಿದ್ದೆ ಬರೋಕೆ ಅದರಲ್ಲೇನು ಸೈನ್ ತೀಠ, ಕಾಸ್ ತೀಠ ಅಥವಾ ಫಿಸಿಕ್ಸ್ ನಿಯಮಗಳು ಯಾವುದು ಇರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಇದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದ?



ಅದಕ್ಕೆ ತೀರ್ಮನಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆ ನಾನೇ ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿ ಬರೆದು ಬಿಡುವುದು ಅಂತ! ಅದನ್ನು ಓದ ತೊಡಗಿದರೆ ಎಂತಾ ಕಮಂಗಿ ಗು ಕೂಡ ನಿದ್ದೆ ಬರಬೇಕು, ಕುಂಬ ಕರ್ಣನ ಹಾಗೆ ನಿದ್ದೆ ಹೊಡಿಬೇಕು, ಅದು ಬಾಸ್ ನ ಮಾತಿಗಿಂತಲೂ ವಿಪರೀತ ಬೋರು ಇರಬೇಕು, ಅದೇ ಹೆಂಡತಿ / ಗಂಡ ನ ಮುಖ ನೋಡಿದಷ್ಟು ಬೇಜಾರಾಗಿ, ಬೋರಲು ಬಿದ್ದು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಹಾಗೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ.


ನಿದ್ದೆ ಬಾರದ ರಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಕೂಡ ಮಾಡಿದೆ, ಹಲವು ದಿನಗಳ ಪರಿಶ್ರಮ ದ ನಂತರ ಹಸ್ತ ಪ್ರತಿ ಸಿದ್ದವಾಯಿತು. ನನ್ನ ಹೊಸ ಸಾಹಸದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ಬಹಳ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದರು. (ಅವರಾರು ಇನ್ನು ಓದಿಲ್ಲ, ಆದ್ರೆ ಅದು ಬೇರೆ ವಿಷ್ಯ ಬಿಡಿ) ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದ ಕೆಲವು ಡಾಕ್ಟರಗಳು ಇದೊಂದು ಅಧ್ಬುತ ಸಂಶೋದನೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದರು. ಅದನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿ ಭಾರಿ ಲಾಭ ಮಾಡುವುದರ ಜೊತೆ ಜನೋಪಯೋಗಿ ಕೆಲಸ ವಾಗುವುದೆಂದು ಹೇಳಿದರು.


ಸರಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ ಪುಸ್ತಕ ಯಾವಾಗ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರ, ಅದೇ ಆಗಿರೋದು ಸ್ವಾಮೀ ಸಮಸ್ಯೆ ಓದಲು ಹಸ್ತ ಪ್ರತಿ ತೆಗೆದು ಕೊಂದು ಹೋದ ಒಬ್ಬ ಮುದ್ರಕ ೪ ಪುಟ ಓದಿ ಮಲಗಿದವ ಇನ್ನು ಎದ್ದಿಲ್ಲ!!


Wednesday, January 13, 2010

ಪ್ರೇಮಪತ್ರಕ್ಕೂ ರೇಶನ್ (Recession)





ಸದ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ದೇವರು ಇದ್ದನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಖಂಡಿತಾ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ದೆವ್ವಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮುಂತಾದವು ಇದ್ದಾವೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ನಂಗಂತೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಪುರಾವೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಅಂದ ಹಾಗೆ ತಪ್ಪು ತಿಳಿಬೇಡಿ ನಾನು ರೇಣುಕಾಚಾರ್ಯನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಇಲ್ಲ. ಇರಲಿ ನಿಮಗೆ ಪೂರ ವಿಷಯ ಹೇಳಿ ಬಿಡುವೆ.




ನನ್ನದು ಪ್ರೇಮ ವಿವಾಹ, ಇಬ್ಬರದೂ ಒಂದೇ ಕಂಪನಿ. ಅವಳನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ಮೊದಲು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದು. ಮೊದಲನೇ ನೋಟವೋ, ಎರಡನೇ ನೋಟವೂ ಪ್ರೀತಿ ಅಂತೂ ಹುಟ್ಟಿತು. ಅವಳು ಒಪ್ಪಿದ್ದೂ ಆಯಿತು. ಒಮ್ಮೆ ಕಾಫಿ ಡೇ ನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಕಾಫಿ ಕುಡಿತ ಇರಬೇಕಾದ್ರೆ ಅವಳ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯರು ನೋಡಿ ಮನೆಗೆ ವಿಷ್ಯ ಮುಟ್ಟಿಸಿಯು ಬಿಟ್ಟರು. (ಅಷ್ಟೂ ಮಾಡದೆ ಇದ್ರೆ ಅವರಿರೋದು ಯಾಕೆ? ) ನಾವುಗಳು ಈಗ ಸಿನಿಮಾ ದ ತರ ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ದ ನಡೆಯುತ್ತೆ, ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಹಾಕುವುದು, ತುರ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾವನ ಮಗನೋ, ಮಗಳನ್ನೋ ತಂದು ಗಂಟು ಹಾಕುವರು ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಭಾವಿಸಿದ್ದೆವು. ಆದ್ರೆ ಹಾಗೆ ಏನೂ ಆಗದೆ (ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಟೋರಿ ಬರೆದದ್ದು ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕ ಅಲ್ಲವಲ್ಲ) ಮನೆಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಒಂದು ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯು ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟರು. (15 ದಿನದ ಹಿಂದೆ ಅಷ್ಟೇ ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದು) ಅಂತು ನಮ್ಮ 4 ತಿಂಗಳ ಪ್ರೇಮ - ಪರಿಣಯ ಸುಖಾಂತ್ಯ ಗೊಂಡಿತು.




ಆದರೆ ತೊಂದರೆ ಶುರುವಾದದ್ದೇ ಆಮೇಲೆ ನೋಡಿ, ಅದೇನೋ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಡೆಡ್ ಲೈನ್, ಡೆಲಿವರಿ ಅಂತೆಲ್ಲ ಕಿವಿ ಮೇಲೆ ಹೂವ ಇಟ್ಟು ನಮ್ಮ 15 ದಿನಗಳ ರಜೆ ಕೇವಲ 4 ದಿನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಹನಿ ಮೂನ್ ಗೆ ಸಿಂಗಪೋರ್, ಶೀಮ್ಲ ಅಂತೆಲ್ಲ ಪ್ಲಾನ್ ಹಾಕಿದ್ದು ಎಲ್ಲ ವೇಸ್ಟ್ ಆಗಿ, ಅದೇ ಆಫೀಸ್ ನ ಎ ಸಿ ಕೆಳಗೆ ಕೂರೋ ಹಾಗೆ ಆಯಿತು. ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ತೊಂದರೆ ಇರುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ implementation ಗೆ ಅಂತ ನನ್ನಾಕೆ ನ 2 ತಿಂಗಳು ಅಮೆರಿಕ ಹೋಗು ಅನ್ನೋದೇ? ನಾನಾದರೂ ಹೇಗೆ ಬೇಡ ಅನ್ನಲಿ? ದುಡ್ಡು ಸಿಗೊದಿಲ್ವೆ? ಅವಳ ದುಡ್ಡಿನ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಅಲ್ವ ನಾನು ಹೋಂ ಲೋನ್ ತಗೊಂಡಿರೋದು.




ಸಂಸಾರ ನಡೆಸೋ ಬದಲು ಅವಳು ಪ್ಯಾಕ್ಕಿಂಗ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟಳು, ನನಗೋ ವಿರಹ, ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಲವ್ ಮಾಡಿ, ಮದುವೆ ಆದ್ರೆ ಇವಳು ದೂರ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೊರಡೋದೇ? ಈ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಗಳಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಕರುಣೆ ಇರೋಲ್ವೆ? ಕಡೆ ಪಕ್ಷ ನವ ದಂಪತಿ ಗಳು ಅನ್ನೋ ಕರುಣೆ ತೋರಿದ್ದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು. 2 ತಿಂಗಳು ಅಮೆರಿಕ ಕೆಲಸ ಮುಂದೆ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಅವನದ್ದೇನು ಹೋಗ್ತಾ ಇತ್ತು. ಸರಿಯಾಗಿ 143 ದಿನಗಳಿಂದ ದಿನಕೊಂದರಂತೆ ಬರೆದ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ (ಇಮೇಲ್ ನಲ್ಲಿ ), ಕಳುಹಿಸಿದ ಮೆಸೇಜ್ ಗಳೇ ನನಗೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಗಾತಿ ಅಂತ ಭಾವಿಸಿ, ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಮೇಲ್ ಮಾಡುವ ಆಶ್ವಾಸನೆ ನು ತಗೊಂಡೆ.




ಅವಳು ಇಷ್ಟವರೆಗೂ ನನಗೆ ಬರಿ ಮೆಸೇಜ್ ಗಳು, ಮಿಸ್ ಕಾಲ್ ಗಳು ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದಳೆ ಹೊರತು ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಬರೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಪತ್ರಗಳನ್ನ ಓದಿ "ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಕಣೋ", "ನಾನು ಕನ್ನಡ ಎಂ ಎ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇರ್ತಿತ್ತು ಕಣೋ" "ನಿನ್ನ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಲಿಕೆ ಗಳೆಲ್ಲ ಬರಿ ತಿನ್ನೋ ಐಟಂ ಗಳೇ ಇರ್ತಾವೆ" ಅನ್ನುವ ಫೀಡ್ ಬ್ಯಾಕ್ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಹೊರತು, ನನಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮೇಲ್ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಪುಕ್ಕಟೆ ಮೆಸೇಜ್ ಇರಬೇಕಾದ್ರೆ ಪತ್ರ ಯಾಕೆ ಅನ್ನೋದು ಅವಳ ಅಂಬೋಣ.




ಇಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅವಳು 2 ದಿನ ಆಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರೆ ಅವಳು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ಲು, ಆದರೆ ನನ್ನದು ಸೂರ್ಯ ವಂಶ ಅದ್ದರಿಂದ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿದ ಮೇಲೆಯೇ ನನಗೆ ತಿಳಿದದ್ದು. ನಂತರ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಬಂದು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ "ಕ್ಷಮಾಪನ!" ಪತ್ರ ಬರೆದೆ. ಮತ್ತೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಉಗಿಸಿಕೊಬೇಕು, ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು, ನೆಮ್ಮದಿ ಹಾಳಗೋದರ ಜೊತೆ, ದುಡ್ಡು ಕೂಡ ಖರ್ಚು. ಅಮೆರಿಕ ದಿನ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಎಂ ಟಿ ಅರ್ ನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಊಟ ಕೊಡಿಸುವ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದೆ. (ಈಗಲೂ ಊಟದ ಬಗ್ಗೆನೇ ಪ್ರಾಮಿಸ್ಸು ಅಂತ ಬೈಯಬಹುದೇನೋ? ) ಮೇಲ್ ಗೆ ರಿಪ್ಲೈ ಬರುವ ನಂಬಿಕೆ ಇತ್ತಾದರಿಂದ ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್ ನ ಮನೆಗೇ ಹೊತ್ತೊಯ್ದೆ. ಅವಳ ಮೊದಲ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಓದಲು ತುಂಬ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರೆ 12 ರ ವರೆಗೆ ಆನ್ಲೈನ್ ಇದ್ದರು ಅವಳು ಬರಲಿಲ್ಲ, ಮೇಲ್ ಗೆ ಉತ್ತರ ನು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅದೆಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಣ್ಣು ಬಿಡುವಾಗ 10 ಆಗಿತ್ತು, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಆನ್ ಮಾಡಿದರೆ ಅವಳಿಂದ ಮೊದಲ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ಲೈನ್ ನಲ್ಲಿ "ನಿನಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ" ಅನ್ನುವ ಒಕ್ಕಣೆ ಬೇರೆ. :) ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮೂರೇ ಗೇಣು. ಇನ್ನೇನು ಮೇಲ್ ಓಪನ್ ಆಗಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಂಬಾನಿಗಳು ಕೈ ಕೊಡಬೇಕೇ? datacard ಮುಷ್ಕರ ಹೂಡಿ ಬಿಟ್ಟಿತು.


ಇನ್ನು ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಹೋಗಿಯೇ ಓದಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡು ಒಂದು ಬಕೆಟ್ ನೀರನ್ನ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಸುರಿದು ಕೊಂಡು ಸ್ನಾನದ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮಾಡಿ, ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಓಡಿ ಬಂದೆ. (ನಾನು ಬೇರೆ ಕಂಪನಿ ಗೆ ರೆಸ್ಯುಮೆ ಕಳಿಸಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸೈಬರ್ ಕೆಫೆ ಗೆ ಹೋಗೋದು). ಆಫೀಸ್ ಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಇನ್ನೇನು ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ನ ಆನ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ನಿಂದ ಕಾಲ್. ಕೂಡಲೇ ಬಾ ಅಂತ. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಕರೆದಾಗ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈಗ ಹಾಗಲ್ಲವಲ್ಲ. ಈ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕು, ಅದು ಆಗಬೇಕು, ಅದು ಹೀಗಲ್ಲ ಹಾಗೆ, ಸರಿ ಸುಮಾರು 2 ಘಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ವಿಪರೀತ ಕುಯ್ದ. 1 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಕ್ಯಾಬಿನ್ನಿಗೆ ಬಂದು ಮೇಲ್ ನೋಡೋಣ ಅಂದರೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅನ್ನುವ ಪುಂಡು ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರ ಗುಂಪು ಅಲ್ಲಿದೆ. ಮದ್ಯಾನ ಊಟ ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗಿ ಮಾಡೋಣ ಅಂತ. ನನಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಹೆಂಡತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರದವನು ಅಂತ ಏಕಪಕ್ಷೀಯ ನಿರ್ದಾರ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇವರನ್ನೆಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿ, ನಾನು ಹೆಂಡತಿಯ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಓದಲಿಕ್ಕೆ ಇದೆ ಅಂತ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯನ? ಗೊತ್ತಾಗಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನು 2-3 ತಿಂಗಳು ನನ್ನ ಕಾಲು ಎಳಿಯದೆ ಬಿಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಕೂಡ ಅವರಿಗೆ ಹೇಗೆಲ್ಲಾ ಕಾಟ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಈಗ ಬಡ್ಡಿ ಸಮೇತ ವಾಪಸ್ಸು ಕೊಟ್ಟೇ ಬಿಡುವರು.


ಎಲ್ಲರ ಒತ್ತಾಸೆ ಯಂತೆ ಪಕ್ಕದ ಹೋಟೆಲ್ ಗೆ ಧಾಳಿ ಮಾಡಿ ತಿನ್ನುವಾಗಲೂ ನನಗೆ ಪತ್ರದ ಬಗ್ಗೆನೇ ಚಿಂತೆ. ಇವರುಗಳಾರು ಬೇಗ ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡುವ ಜಾಯಮಾನದವರಲ್ಲ, ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹೆಂಡತಿಯ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಎಲ್ಲರಿಗು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಬಯ್ಯದ ಹೊರತು ಹೊರಡುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ!! ಸರಿ ಸುಮಾರು 2 ಘಂಟೆಗಳ ಅಮೋಘ ಊಟದ ನಂತರ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಗೆ ನುಗ್ಗಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಬಡಿದು ಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು, ಇವಳದ್ದೇ ಏನೋ ಅಂತ ತೆಗೆದು ನೋಡಿದರೆ, ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ನವನು, ರಿಸೆಪ್ಶನ್ ನಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತ ಇದ್ದೀನಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ಬನ್ನಿ ಅಂದ. ಕಾರ್ಡು ಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳಿದವನು ನಾನೇ ಆದರು ಈ ಸೇಲ್ಸ್ ಅಸಾಮಿ ಈಗಲೇ ವಕ್ಕರಿಸಬೇಕೆ? ಹಾಳಾದವನು ಎಂದುಕೊಂಡು ಅ ಕಡೆ ನಡೆದೆ.




ಅ ಅಸಾಮಿಯೋ 10 ನಿಮಿಷದೊಳಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿ ಕಾರ್ಡ್ ನಿಂದ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಉಪಯೋಗ ಇದೆ, ಅದು ಇದೆ, ಇದು ಇದೆ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಆಮೇಲೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಡೆ ನನ್ನ ಸಹಿ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮೊಳೆ ಹೊಡೆಸಿ ಕೊಂಡ ನಂತರ ನನ್ನ ಸುಳ್ಳು ವಿದ್ಯಾ ಪ್ರಾವಿಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ಅವನ್ನನ್ನು ಸಾಗಹಾಕುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಮಯ ಸಂಜೆ ಆಗುತ್ತಾ ಬಂದಿತ್ತು. ನನಗು ತಾಳ್ಮೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಬಂದಿತ್ತು. ಕೂಡಲೇ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಗೆ ನುಗ್ಗಿ, ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ನ ಆನ್ ಮಾಡಿ ಇನ್ನೇನು ಜಿ ಮೇಲ್ ಗೆ ಲಾಗಿನ್ ಆಗಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ನ ಕೋತಿ ಮೂತಿಯ ಪ್ರಾಣಿ ವಕ್ಕರಿಸಬೇಕೆ? ಅದೇನೋ ಹೊಸ ಬುಸಿನೆಸ್ಸು, ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್, ಕೇವಲ 8 ಸಾವಿರ ಇನ್ವೆಷ್ಟು ಮೆಂಟು ಅನ್ನುತ್ತಾ ಕೊರೆಯಬೇಕೆ? ಈ ಸಾಫ್ಟ್ ವರೆ ನವರಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಜಾಬ್ ಇನ್ಸೆಕುರಿಟಿ ಯಾಕೆ ಅಂತ ಕೇಳೋ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲ. ಸಂಜೆ ಆಗ್ತಾ ಬಂದ್ರು ಅವನು ಹೋಗೋ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಆಫೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಪತ್ರ ಓದಲು ಸಾದ್ಯನೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ಹೊರಟು ಬಿಟ್ಟೆ. ಮೊದಲ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ದಿನ ಆದರೂ ಓದದ ಪರಮ ಪಾಪಿ ಎಂಬ ಮುಖ ಹೊತ್ತು ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ.




ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಆತುರದಿಂದ ಲಾಗಿನ್ ಆದೆ, ಒಂದು ಚಂದದ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ಲೈನ್ "ನಿನಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ", ಮೇಲ್ ಓಪನ್ ಆಗೇ ಬಿಟ್ಟಿತು, ನೋಡುತ್ತೀನಿ ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಒಂದು ಲೈನ್ ಇದೆ!! "ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಚಳಿ ಕಣೋ", ಅಂತ. ಸಿಟ್ಟೆಲ್ಲ ಬಂತು, ಇಡೀ ದಿನ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಮೊದಲ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಅಂತ ಓದಿದರೆ ಹೀಗಾ ಬರೆಯೋದು? ಏನು ಮಾಡೋದು ಜಗಳ ಆಡೋಣ ಅಂದ್ರೆ ಅವಳು ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ? ರಿಪ್ಲೈ ಮಾಡೇ ಬಿಟ್ಟೆ, ನನ್ನೆಲ್ಲ ಸಿಟ್ಟು ಹೊರಹಾಕಿ, ಮೊದಲು ಆಶ್ವಾಸನೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಎಂ ಟಿ ಅರ್ ಊಟ ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಮಾಡಿದೆ.




ನೀವು ಕೇಳಬಹುದು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟ ಪಡೋ ಬದಲು ಒಂದು ಫೋನ್ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ ಅಂತ, ಈಗ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋದು, ಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯೋ ಪ್ರೇಮ ಸಂಬಾಷಣೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ, ಈಗ ನನ್ನ ಸಿಟ್ಟೆನಿದ್ದರು ಅವಳ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಎಂಬ ಬ್ರಹ್ಮ ರಾಕ್ಷಸನ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ.


Wednesday, December 2, 2009

ಹೀಗೊಂದು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಸವ!!



ಈ ತರದ ಹುಚ್ಚು ಯಾವಾಗ ನನಗೆ ಹಿಡಿತು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಿಂದ ಕೂತಲ್ಲಿ ನಿಂತಲ್ಲಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಆಫೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವಾಗ ಒಂದೇ ಯೋಚನೆ, ಒಂದೇ ಆಸೆ, "ನಾನು ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿ ಬರೀಬೇಕು" ಅಂತ. ಕಾದಂಬರಿ ಅಂದ್ರೆ ಉಡುಪಿ ಉಪಹಾರ ನಲ್ಲಿ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ತಿಂದಷ್ಟು ಸುಲಭಾನ? ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಇನ್ನು ಬರೆಯದೇ ಇರಲು ಸಾದ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಬರೀತಾರೆ ಅಂತೆ, ಅವರ ತಲೇಲಿ ಕಥೆ ಮೊಟ್ಟೆ ತರ ಕೂತು, ಕಾವು ಪಡೆದು ಕೊನೆಗೆ ಪ್ರಸವ ವೇದನೆ ಅನುಭವಿಸಿ ಬರೀತಾರೆ ಅಂತ ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿದ್ದ ನೆನಪು. ನಂಗು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಇದೆ ತರದ ಸ್ಥಿತಿ!! ಆದ್ರೆ ಏನು ಬರೀಬೇಕು ಅಂತ ಮಾತ್ರ ಹೊಳಿತ ಇಲ್ಲ.


ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿದ್ದ ನೆನಪು, ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಐ ಮೀನ್ ಗದುಗಿನ ನಾರಣಪ್ಪ ಬೆಳಗಿನ ಮುಂಜಾವು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮಡಿ ಉಟ್ಟು ಗುಡಿಯ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಬರೀತಾ ಇದ್ದನಂತೆ . ಹಾಗೆ ಧ್ಯಾನಸ್ತನಾಗಿ ಕೂತಾಗ ಅವನಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು ಅಂತೆ.


ಸರಿ ಹೇಗೂ ಬರೆಯಲೇಬೇಕು ಅಂತ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡಿ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಕೂಡ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಮಾದರಿಯನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿ ಬಿಡುವುದು ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ 3-4 ಗಂಟೆಗೆ ದೇವಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಟರೆ ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವ ಸಾದ್ಯತೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಕೂತು, ಆಥವಾ ಟೆರೇಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರೆಯುವುದು ಅಂತ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ. ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಒಂದಿಷ್ಟು A4 ಪೇಪರ್, ಒಂದು ರಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ರೆನಾಲ್ಡ್ ಪೆನ್ ತಗೊಂಡು ಬಂದೆ. ಶುಭಸ್ಯ ಶೀಘ್ರಂ ಅಂತ ಒಂದು ಶುಭ ಶನಿವಾರದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಶುರುಮಾಡುವುದು ಅಂತ ತಯಾರಾದೆ. 2 ದಿನ ರಜೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಯಾವ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಗಳ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲದೇನೆ ಅಧ್ಬುತ ಕಾವ್ಯ ಕೃಷಿಯ ಕನಸು ಕಂಡೆ.


ಶುಕ್ರವಾದ ಸಂಜೆ ಆಫೀಸ್ ನಿಂದ ಬೇಗನೆ ಹೊರಬಿದ್ದು, ಮನೆಗೆ ಹೋದರೂ ಮಾರನೆ ದಿನದ ಬೆಳಿಗಿನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಚಿಂತೆ. ಪಕ್ಕದ ದರ್ಶಿನಿಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಂದು ಬಂದರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. 4 ಗಂಟೆಗೆ ಅಲರಾಂ ಇಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಬೇಗನೆ ಎದ್ದು ನೀರು ಕಾಯಿಸಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮಡಿ ಉಟ್ಟು ಪೇಪರ್ ಮುಂತಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಲೊಡನೆ ಟೆರೆಸ್ ಗೆ ನಡೆದೆ. ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಬಳಿ ಪ್ರತಿಷ್ಟಾಪನೆ ಆಗಿದ್ದೂ ಆಯಿತು. ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪೆನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೂತೆ. 5 ನಿಮಿಷ ಆಯಿತು ಏನೂ ತೋಚಲಿಲ್ಲ, 10 ನಿಮಿಷ, ನಿಮಿಷಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮುಂಚೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಳಿ ಇರುತ್ತೆ ಅನ್ನುವ ಸತ್ಯ ಗೊತ್ತಾಯಿತೆ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ವದ್ದೆ ಬಟ್ಟೆ ಉಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ಚಳಿ ನೆ ಆಯಿತು. ಇದೊಳ್ಳೆ ಕಥೆ ಆಯಿತಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಕೆಡಿಸಲು ವಾಯು ದೇವ ಏನಾದರು ಮಸಲತ್ತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನೋ ಏನೋ ಅನ್ನುವ ಅನುಮಾನವೂ ಕಾಡಿತು. ಸಮ್ಮ ಕೆಲವು ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ ಬರೆಯುವಾಗ ಸಿಗರೆಟ್ ಸೇದುವರಂತೆ, ಅದು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕಥೆಗಳಿಗೆ ಕಾವು ಕೊಡುತ್ತದಂತೆ, ಆದರೆ ನನ್ನಂತ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ "ಫ್ರೆಶರ್" ಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ತಿಳಿಯದು. ಆದರೂ ಕೆಲ ಸಮಯದ ದ ನಂತರ ಈ ಚಳಿಗೆ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುವ ಮನಸಾಗಿ ಓಡೋಡಿ ಕೆಳಗಿದು ಬಂದು ಬಿಸಿ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರೂ ಸೇರಿಸಿ ಕುಡಿದಾಗ ಚಳಿ ಮಾಯಾವಗಿತ್ತು. ಅಂತು ಮೊದಲ ವೈರಿಯ ವಿರುದ್ದ ಸೆಣೆಸಿ ಜಯ ದಾಖಲಿಸಿದ ಕುಶಿ ಸಿಕ್ಕಿತು, ಸರಿ ಇನ್ನು ತಡ ಮಾಡಬಾರದು ಬರೆಯಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿ ಪೇಪರ್ ಕೈಗೆ ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಮೂಡುತ್ತಾ ಇದ್ದ, ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನೇಯ್ಗೆ ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕಟ ಕಟ ಶಬ್ದ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು. (ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಂಪಂಗಿ ರಾಮ ನಗರ ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕು ದಾದ ಸ್ಥಳ ಅಲ್ಲವೋ ಏನೋ? ) ಇನ್ನು ಕೂತು ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಕೆಳಗೆ ಬಂದೆ. ಆದರೂ ಬರೆಯುವ ಹಂಬಲ ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೋಲೇ ಗೆಲುವಿನ ಮೊದಲ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಎಂಬ ಥೇಟ್ ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಪಟು ತರ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ.


ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಲೇ ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಂಬಲ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವು ಮುಂಜಾಗೃತಾ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡೆ, ಸ್ನಾನದ ನಂತರ ಒದ್ದೆ ಬಟ್ಟೆ ಬೇಡ, ಚಳಿ ಆಗುವುದರಿಂದ ಸ್ವೆಟರ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋದು, ಕಿವಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಅಥವಾ ಮಂಕಿ ಕ್ಯಾಪ್, ಮದ್ಯೆ ಮದ್ಯೆ ಕುಡಿಯಲು ಫ್ಲಾಸ್ಕ್ ಪೂರ ಕಾಫಿ, ಹಾಗು 4 ಗಂಟೆ ಬದಲು 2 ಗಂಟೆ ಗೆ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡುವುದು ಅಂತೆಲ್ಲ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ನಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೋ ಏನೋ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದಾಕ್ಷಣ ನಿದ್ದೆ ಬಂತು. ಹಿಂದಿನ ದಿನದಂತೆ ಅಲರಾಂ ಬಾರಿಸಿದಾಗ ಎದ್ದು ನೀರು ಕಾಯಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಯುದ್ದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದನಾದ ಸೈನಿಕನ ಹಾಗೆ ಸಿದ್ದ ನಾದೆ, ಜೆನ್ಸ್ ಪ್ಯಾಂಟು, ಸ್ವೆಟರ್, ಮಂಕಿ ಕ್ಯಾಪ್, ಕಾಲಿಗೆ ಸಾಕ್ಸ್ ಎಲ್ಲ ಧರಿಸಿ, ಟೆರೆಸ್ ಗೆ ನುಗ್ಗಿದೆ. ಬೀಸುವ ತಂಗಾಳಿ, ಬೆಚ್ಚನೆ ಸ್ವೆಟರ್, ಹಭೆ ಯಾಡುವ ಕಾಫಿ, ಅಹಹ್ ಸ್ವರ್ಗ ಸುಖ ಎನ್ನಿಸಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಗೆ ಒರಗಿ ಕೊಂಡು, ಧ್ಯಾನಸ್ತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸ ತೊಡಗಿದೆ, ಕಥೆ ಹೇಗಿರಬೇಕು, ಸಂಸಾರಿಕ ಕಥೆನೋ, ಜನಾರ್ಧನ ಮಹರ್ಷಿ ಸಿನೆಮಾ ಕಥೆ ಬರೆದ ಹಾಗೆ ಅವರಿವರದ್ದನ್ನು ಕದ್ದು ಒಂದು ರಚನೆ ಮಾಡಬೇಕೋ, ಅಥವಾ ಈಗಿನ ಕತೆಗಾರರ ತರ ತಲೆ ಬುಡ ಅರ್ಥ ಆಗದ ಹಾಗೆ ಬರೆಯಲೋ ಯೋಚಿಸ ತೊಡಗಿದೆ. ಹಾಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸಿದೆನೋ ತಿಳಿಯದು, ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಸೂರ್ಯ ಕುಕ್ಕುತ್ತಾ ಇದ್ದ, ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಮಕ್ಕಳು ಅಲ್ಲಿ ಕುಣಿತಾ ಇದ್ವು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಲವು ನಿಮಿಷಗಳೇ ಬೇಕಾದವು, ನಂತರ ನಿದ್ರಾ ದೇವಿಗೆ ಒಂದೆರಡು ದಿಕ್ಕಾರ ಕೂಗಿ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದು, ನನ್ನ ಕಾದಂಬರಿಯ ಕನಸನ್ನ ಅನಿರ್ದಿಷ್ಟಾವಧಿ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮುಂದೂಡಿ, ಪಕ್ಕದ ಉಡುಪಿ ಉಪಹಾರದಲ್ಲಿ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ತಿನ್ನಲು ಹೊರ ನಡೆದೆ.

ವಿ ಸೂ: ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನ ಚಂದ್ರು ಇಂದ ಕಡ ತಂದದ್ದು.

Friday, August 7, 2009

ಯಮಪುರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ!!!!


ಒಂದು ಕಥೆ ಹೆಂಗೆ ಶುರು ಆಗಬೇಕು? ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳೆಲ್ಲವೂ "ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ.." ಅಂತಲೇ ಶುರು ಆಗುತ್ತಾ ಇದ್ದುವು. ಈಗೆಲ್ಲ ಕಥೆ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಶುರು ಆಗುತ್ತವೆ, ಕೊನೇಲಿ ಒಂದು ಪಂಚ್, ಅರ್ಥವಾಗದ ಒಂದು ಕ್ಲೈಮಾಕ್ಸ್. ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ, ನಾನು ಜಾಸ್ತಿ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಓದಿಲ್ಲ, ಓದಿದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದು ಕೂಡ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ನೆ. (ನನ್ನ ಕವನ ಗಳ ಮೇಲಿನ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಕಥೆ, ಕಾದಂಬರಿ ಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು RANK. ) ಇರಲಿ ಇಗ ನಿಮಗೊಂದು ಕಥೆ ಹೇಳಲಿದ್ದೇನೆ, ಇದು ನಾನು ಮಾಡಿದ ಅಡುಗೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಾಂಬಾರ ಪದಾರ್ಥ ಮರೆತಿದೆ, ಒಂದಿಷ್ಟು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಹೇಗೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಹಾಗೆ ಕುಳಿತಿವೆ. ಆದರೂ ಇದು ಆಜೀರ್ಣ ವಾಗಲಾರದು ಅನ್ನೋ ಆಸೆ.

------------------------------------------------------------------





ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನರಕಾದಿಪತಿ ಯಮನು ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿ ಯಾಗಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾ ಲಿದ್ದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಯಾರ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಆಯಸ್ಸು ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರನ್ನು ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹಿಡಿ ತಂದು, ಅವರು ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ಕಾರ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಾದಿ ಗಳೊಡನೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ, ಶಿಕ್ಷೆ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಮಿಕರಾದ ಯಮ ಕಿಂಕರರು ಭೂಮಂಡಲ ವೆಲ್ಲಾ ಅಲೆದಾಡಿ ಯಮ ಪಾಶದಿಂದ ಆತ್ಮ ವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲರೂ 24/7 , ಇಂದಿನ ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ನು ನಾಚಿಸುವಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.


ಇಂತಿಪ್ಪ ನರಕಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಭಾರತ ದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಯುವ ರಾಜಕಾರಣಿಯ ಆತ್ಮ ವನ್ನು ಹಿಡಿದು ತರಲಾಯಿತು.
ಎಂದಿನಂತೆ ಯಮನ ಎದುರು ವಿಚಾರಣೆ ಯು ಶುರು ಆಯಿತು. ಚಿತ್ರ ಗುಪ್ತನು ತನ್ನ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನಾಲ್ಕಾರು ಬಾರಿ ಜಾಲಾಡಿದರು ಒಂದೇ ಒಂದು ಪುಣ್ಯ ಕೆಲಸ ಕಾಣಿಸದೆ, ಘನ ಘೋರ ಅಕೃತ್ಯ ಗಳೇ ಕಂಡವು. ಪಾಪ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಎಂದು ಸಹಿಸದ ಯಮನು ಶಿಕ್ಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲರಂಬಿಸಿದನು.


ಇತ್ತ ಇದೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ರಾಜಕಾರಣಿಯ ಸಾವಿಗೆ ಸಂತಾಪ ಸೂಚಕವಾಗಿ ಒಂದು ವಾರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶೋಕಾಚರಣೆ ಘೋಷಿಸ ಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ರಾಜಕಾರಣಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಆತನ ಆಪ್ತ ಬೆಂಬಲಿಗರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ತಲೆದೋರಿತು. ರಾಜಕಾರಣಿಯ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಒಂದೊಂದು ಧರ್ಮೀಯರು. ತಾನು ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಎಂದು, ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ದರ್ಮದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲಿದ್ದನು. ಹಾಗಾಗಿ ಶವ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಸಭೆ ನಡೆಯಿತು. ಹೂಳುವುದೋ, ಸುಡುವುದೋ ತಿಳಿಯದೆ.. ಕೊನೆಗೆ ಟಿ ವಿ ಯಲ್ಲಿ ನೇರ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಶವ ವನ್ನು ಧಹಿಸುವುದೇ ಸೂಕ್ತವೆಂದು ವಿದೇಶಿ ಮಾದ್ಯಮಗಳು ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ನಗರ ಮದ್ಯೆ ಸುಡಲಾಯಿತು. ಹೈಕಮಾಂಡಿನ ಪ್ರೀತಿ ಗಿಟ್ಟಿಸಲು ಕೆಲವರು ಸತ್ತ ರಾಜಕಾರಣಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ಸಿಗಲೆಂದು ಹೋಮ ಹವನಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಜಂಟಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಆದರೆ ಇವಾವು ಯಮನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲು ವಿಫಲ ವಾಗಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗೆ ನರಕ ದ ಶಿಕ್ಷೆ ಕಾಯಂ ಆಯಿತು.


ಇವನು ತೀರ ಮಾಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ರಾಜಕಾರಣಿ, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹಲವು ಸಹಸ್ರ ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಹಣ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಸೆ ಪಟ್ಟಿ ದನು. ಇಡಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ ತರ ತನ್ನ ಹೆಸರು ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲಾ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಚಿರಾಯು ಇರಬೇಕೆಂದು ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದನು. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಸಾಯುವಾಗ ಇದ್ದದ್ದು ಒಬ್ಬಳೇ ಒಬ್ಬಳು ಹೆಂಡತಿ. ಸಾಧಿಸುವ ಅವಕಾಶವಿದ್ದಾಗ, ಕನಸು ನನಸಾಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ನರಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದ ಯಮನ ಮೇಲೆ ನಖಶಿಖಾಂತ ಕೋಪವು ಬಂದಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿಕಾರ ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳಲೆ ಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ, ನರಕದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದ, ತನ್ನ ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯ ಕರ್ತರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದನು. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಸ್ವರ್ಗದ ಆಸೆ ತೋರಿಸಿ ಒಗ್ಗುಡಿಸಿದನು. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದಾದ ಗಣಿಕೆಯರ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಿದಾಗ ಆತ್ಮ ಗಳು ಜಾತಿ ಬೇದ, ಮತ ದರ್ಮ ಮರೆತು ಜಾತ್ಯ ತೀತ ಆದವು. ಕೆಸರು ಹಾಗು ಮಣ್ಣಿನ ಪಕ್ಷವು ಕೈ ಜೋಡಿಸಿದವು ಹುಡುಗಿ ಅಂದರೆ ಮಂದಿ, ಜಾತಿ ಗೀತಿ ಚಿಂದಿ ಎನ್ನುವ ಸಿಲ್ಕ್ ಸ್ಮಿತಾ ಕುಣಿತದ ಹಾಡು ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ವಾಯಿತು.


ಸಂಘಟನೆಯ ರೂಪ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಅವರೆಲ್ಲ ತಡ ಮಾಡದೆ ಯಮ ನ ವಿರುದ್ದ ದಂಗೆ ಎದ್ದರು. ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯ ಕೊರತೆಯನ್ನ ಅಸ್ತ್ರ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಸ್ವರ್ಗ ಇಸ್ ಶೈನಿಂಗ್, ಇಲ್ಲಿ ಗರೀಬಿ ಓಡಿಸಿ ಅಂತ ಕೂಗಾಡಿದರು. ನರಕದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೋಲಹಲವೆಬ್ಬಿತು, ರಂಬೆಯ ಕನಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವರು ತೀವ್ರ ಗಾಮಿಗಳಾದರು, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನರಕ ಶಾಂತಿ ಇಲ್ಲದ ಕಾಶ್ಮೀರ ತರ ಆಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಭ್ರಮ ನಿರಸನ ಗೊಂಡ ಯಮನು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತರು ಮೊದಲಾದವರೊಡನೆ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಿ, ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಅ ಹೊಸ ರಾಜಕಾರಣಿಯ ಕೈಗೂಡದ ಮಹತ್ವ ಕಾಂಕ್ಷೆ ಗಳೇ ಕಾರಣವೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅ ರಾಜಕಾರಣಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಕಳಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದ, ಹಾಗು ಮತ್ತೊಂದು ಯಮನಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸೋಲು ಬೇಕಿಲ್ಲ ವಾದ್ದರಿಂದ ಆತನ ವಿರುದ್ದ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಆರೋಪ ಗಳನ್ನೂ ಖುಲಾಸೆ ಮಾಡಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಳುಸಿಹಲಾಯಿತು. ಭೂಲೋಕದಲ್ಲೂ ಇ ತರದ ನೀರಸೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದ ಹೋರಾಟಗಾರರು (ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು) ಸುಮ್ಮನೆ ಕುದಿಯುವ ಎಣ್ಣೆಯ ಬಾಣಲೆಗೆ ಹಾರಲಾರಂಬಿಸಿದರು.


ಇ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಯಮನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ವೈಕರಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಕೊಂಡನು. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ತೀರ ಮುದುಕ ರಾಗದ ಹೊರತು ಸಾಯುವುದು ಸಾದುವಲ್ಲವೆಂದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿ ವಾದಿಸಿ ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೂ ತಂದನು.



ಅದಕ್ಕೆ ಅಂತೆ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಪಾಪ ಕಾರ್ಯವು ಗಣಿ ಲಾರಿ, ಟ್ರಕ್ಕು ಗಳಲ್ಲಿ ಲೋಡ್ ಗಟ್ಟಲೆ ತುಂಬಿದ್ದರೂ ಯಾರೂ ಸಾಯುತ್ತಾ ಇಲ್ಲವಂತೆ.

Thursday, May 28, 2009

ಭರತ ದೇಶದ ಚುನಾವಣಾ ಕಥೆಯು

ಕಲಿಯುಗದ 2065 ವಿರೋಧಿ ನಾಮ ಸಂವತ್ಸರ ದಲ್ಲಿ ಭರತ ಭೂಖ೦ಡದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಚುನಾವಣೆ ಯೊಂದು ನಡೆಯಿತಂತೆ. ಭೂದೇವಿಯಿ೦ದ ನೇರ ನೇಮಕಾತಿ ಆಗಿದ್ದ, ಅರ್ಥಾತ್ ಮಣ್ಣಿನ ಮಗ ನ ಬಳಗವು 33 ಕೊಟಿ ದೇವತೆ ಗಳನ್ನು ಬಗೆ ಬಗೆಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕೈ ಪಿಡಿದು, ಭರತ ರಾಜ ನ ಕುರ್ಚಿಯನ್ನೆರಲು ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಸರತ್ತು ಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ.



ಆಳುವ ಪಕ್ಷಕ್ಕು, ತೆಗಳುವ ಪಕ್ಷಕ್ಕು ಯುದ್ದ ಗೆಲ್ಲುವ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಸನ್ ಆಫ್ ಸಾಯಿಲ್ ನು ಮಧ್ಯ ರಾಜ್ಯದ ಮಾಯಾಂಗನೆ ಯನ್ನು, ಪಶ್ಚಿಮದ ಕ್ಯಾರೆಟ್ಟು ಮತ್ತು "ವೃ೦ದಾ" ವನ ವನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಅಣಿಗೊಳಿಸಿದನಂತೆ. ಮಹಾ ಸಜ್ಜನನೂ , ಪ್ರಾಮಾಣಿಕನು, ದೇಶ ಭಕ್ತನು ಆದ ಅವನು ತನ್ನ ಇಡೀ ಪರಿವಾರವನ್ನೇ ಭರತ ಭೂಖ೦ಡಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ನಂತೆ.



ತನ್ನ ಕೊನೆಯ ಚುನಾವಣೆಯೆಂದು ಘೋಷಿಸಿ, ಕೈಲಾದಷ್ಟು ದಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ, ತಾಯಿಯ ಋಣ ತೀರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡುವುದಾಗಿ ಘೊಷಿಸಿದ್ದ ಮಣ್ಣಿನ ಮಗನು, ಚುನಾವಣೆ ಗೆಲ್ಲಲು ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆಯ ಬಹುದಾದಂತ ಪೆನ್ನು ಪಿಡಿದಿರುವ ಭ್ರಹ್ಮ ನ ತಪ್ಪಸ್ಸು ಆರಂಬಿಸಿದನಂತೆ, ದೈವ ವನ್ನು ಸಂತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಲು ಕುರಿ, ಟಗರು ಮುಂತಾದ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥ ಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅವನಿಗೆ ಚಿಕನ್ 65 ರುಚಿ ತೋರಿಸಿ, ಜೊತೆಗೊಂದು ರಾಗಿ ಮುದ್ದೆ ಯನ್ನು ಇತ್ತು ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಿದನಂತೆ. ನಂತರ ಥೇಟ್ ಕನ್ನಡ ಸಿನೆಮಾ ದ ತರ ಚಿತ್ರ ನಟಿಯಿ೦ದ ಒಂದು ಐಟಮ್ ಸಾಂಗು ಮಾಡಿಸಿ, ಸಂಗೀತ-ನಾಟ್ಯಂ ಸಮರ್ಪಯಾಮಿ ಅಂದನಂತೆ. ಆಶರೀರ ವಾಣಿಯೊಂದು ತಥಾಸ್ತು ಎಂದು ಮೊಳಗಿಯೂ ಬಿಟ್ಟಿತಂತೆ.



ಇತ್ತ ತೆಗಳೋ ಪಕ್ಷದವರು ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಹವನ ಮಾಡಿ, ದೇವರಿಗೆ ಪೂಸಿ ಹೊಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರ೦ತೆ. ಮತದಾರ ಪ್ರಭುಗಳಿಗೆ, ಕೈಗೆ ಬಳೆ, ಉಡಲು ಸೀರೆ ಕೊಟ್ಟು ಮತ ಯಾಚನೆ ಮಾಡಿಠಂತೆ. ಆದರೆ ಅಳುವ ಪಕ್ಷ ಮಾತ್ರ ಜನರ ಕಿವಿಗೆ ಚಂದ ಚಂದ ದ ಹೂವು ಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟು ವಿಶ್ರಮಿಸಿದರಂತೆ.



ಅಂತೂ ಚುನಾವಣೆಗಳು ನಡೆದು ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷವು ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಫಲರಾದರಂತೆ.ತೆಗಳುವ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಇದರಿಂದ ಭಾರಿ ಖೇದ ವಾಗಿ ನೇರವಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯ ಪ್ರವಚಕ ರಾದ ಶಾರದೆ ಪುತ್ರ ನ ಬಳಿ ಸಾಗಿದರಂತೆ. ಇವರ ದುಃಖವನ್ನು ಆಲಿಸಿದ ಅವರು, ಇದಕ್ಕೆ ರಾಹುಕಾಟ ವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತ “ತಪ್ಪು ನಿಮ್ಮದೇ, ಭೂದೇವಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾ, ಸರಸ್ವತಿ ಪುತ್ರರಾಗಿರುವರಿಂದ ನೀವು ಆಪರೇಶನ್ ಅನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗಲು ರಿನ್ ಶುಭ್ರತೆಯ ರಾಹುಲನು ನಿಮ್ಮ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ತರಬಹುದಿತ್ತೆಂದು ಹೇಳಿ, ಶೃಂಗೇರಿ ಗೆ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನ ಏರಿದರಂತೆ.”



ಇತ್ತ ಮಣ್ಣಿನ ಮಗ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ಸೂತ್ರಧಾರನ ಮೇಲೆ ಕೆಂಡಾ ಮಂಡಲ ವಾದನಂತೆ. ಭಕ್ತನನ್ನು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಅವನ ಪಾರ್ಟೀಯವರು ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಹುಂಡಿ ಗೆ ಹಣ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಬೆದರಿದ ಭಗವಂತನು ಭೂದೇವಿಯ ಪುತ್ರ ನಿಗೆ ತನ್ನ ದರುಶನ ಕೊಟ್ಟು ಕಾರಣ ಪೇಳಲು ಶುರು ವಿಟ್ಟ ನಂತೆ . ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ನನ್ನ ಮತ್ತೆ ಮಗನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸೆ೦ದು ಪೂಜಿಸಿದೆ, ಇಷ್ಟ ಪದಾರ್ಥಗಳನೆಲ್ಲ ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಿದೆ, ಸಂತೃಪ್ತ ಗೊಂಡ ನಾನು ಖುಶಿ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿ ಒಂದು ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಸೀಟ್ ಕೂಡ ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನಂತೆ. ನೀನು ಗೆಲ್ಲಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷ ಸೋಲಲಿ ಎಂದು ಚಿಕನ್ 65 ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ ವೆಂದು…. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಗೆದ್ಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಅ೦ತರ್ಧಾನ ನಾದನ೦ತೆ .ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕಥೆಯೂ ಸಮಾಪ್ತಿಯು.....